محمد جعفر بن محمد علي بن محمد باقر الوحيد البهبهاني
فضايح الصوفيه 158
فضايح الصوفيه ( بضميمهء تنبيه الغافلين وايقاظ الراقدين ) ( فارسى )
از وقتى كه از ايشان مفارقت كردى ، پس مىگويم چنان كه عيسى بن مريم گفت كه : من برايشان شاهد بودم تا در ميان ايشان بودم ، و چون مرا متوفى ساختى تو را ايشان نگاهبان شدى ، و تو بر هر چيز شاهدى ، اگر ايشان را عذاب كنى ، ايشان بندگان تواند « 1 » انتهى . و يا متابعت احمد برادر غزّالى را ؛ حجّت خواهند نمود كه مىگويد : شيطان لعين به نصّ قرآن مبين ، از اكابر اولياء اللَّه است . ابن ابى الحديد در شرح نهج البلاغة نقل [ كرده ] كه : احمد غزّالى از طوس به بغداد آمد و در وعظ خود طريق منكرى پيش گرفت ، وتعصب ابليس مىكشيد ، ومىگفت : ابليس سيّد الموحّدين است ، و روزى بر منبر گفت : هر كه نيآموخت توحيد را از ابليس ، پس اوزنديق است ، اومأمور شد كه غير خدا را سجده كند پس ابا كرد « 2 » . و يا ملاى روم را شفيع خواهند نمود كه مىگويد : ابن ملجم ملعون را ، حضرت امير شفاعت خواهد كرد و به بهشت خواهد رفت « 3 » ، واعتقاد وى جبر ووحدت وجود ،
--> ( 1 ) - صحيح بخارى : 9 / 58 ، صحيح مسلم : 4 / 1796 حديث 32 . ( 2 ) - شرح نهج البلاغة ابن ابى الحديد : 1 / 107 . ( 3 ) - مثنوى : دفتر اول : 194 .