محمد جعفر بن محمد علي بن محمد باقر الوحيد البهبهاني

فضايح الصوفيه 128

فضايح الصوفيه ( بضميمهء تنبيه الغافلين وايقاظ الراقدين ) ( فارسى )

توانگران ايشان بدزدند توشهء فقيران ودرويشان را ، وخُرد ايشان تقدم نمايد بر بزرگان ، هر نادانى نزد ايشان مرد آگاه باشد ، و هر بد سگالى و حيله گرى نزد ايشان صاحب هنر وداناباشد ، تمييز نكنند اهل آن زمان ميان مردپاك دين و پاك اعتقاد وميان شكّاك فاسد عقيدهء بد نهاد ، ونشناسند ميش را از گرگان خون خوار مردم آزار ، علماى ايشان بدترين خلق خدا باشند بر روى زمين ، زيرا كه ايشان ميل كنند به فلسفه وتصوف ، و به خدا قسم كه ايشان ازاهل برگشتن ازحقّ وميل كردن به باطل باشند ، مبالغه نمايند در دوستى مخالفان ما ، وگمراه كنند شيعيان ودوستان ما را ، پس اگر منصبى يابند از رشوه‌ها سير نشوند ، و اگر فرو گذاشته شوند يعنى : - منصبى با ايشان ندهند - به ريا خدا را عبادت كنند ، بدان وآگاه باش كه : ايشان راهزنان مؤمنانند ، ودعوت كنندگان به كيش ملحدان ، پس هر كه در دنيا در يابد ايشان را حذر كند از ايشان ، و نگاه دارد دين و ايمان خود را از ايشان - بعد از آن امام گفت - اى ابو هاشم ! اين چيزى است كه حديث كرده است از براى من پدر من از آبايش از جعفر بن محمّد عليه السلام ، و اين از سِرهاى ما است ، پس پنهان دار مگر از اهلش « 1 » ، و اخبار در اين باب بسيار است .

--> ( 1 ) - حديقة الشيعة : 592 ، اثنا عشريه : 33 .