محمد جعفر بن محمد علي بن محمد باقر الوحيد البهبهاني

فضايح الصوفيه 118

فضايح الصوفيه ( بضميمهء تنبيه الغافلين وايقاظ الراقدين ) ( فارسى )

عشق حقيقى است . واكثر از غايت بىديانتى و خدا ناترسى ، افترا بر پيغمبر بندند وگويند : اين حديث است و پيغمبر فرموده ، نعوذ باللَّه من ذلك . واكثر اين طايفه در عشق ورزيدن با امردان و زنان مردمان مبالغهء عظيم مىنمايند ، و خود را تكليف بر آن دارند ، وگويند : اين عشق مجازى است وعشق مجازى موصل است به عشق حقيقى كه دوستى خداست . و اين گروه با پيغمبران به غايت دشمن باشند ، وگويند : انبياء ورسل خلق را به سبب تكاليف از خدا باز داشته‌اند ، وگويند : مرد بايد التفات به قول پيغمبران واوصيا وخلفاى ايشان ننمايد زيرا كه بزرگترين سدّى كه در اين راه هست پيغمبران واوصياى ايشانند ، و با اين حال اظهار دوستى ابى بكر وعمر وعثمان كنند و از براى آنكه سنيان را از خود راضى دارند ، آن ملاعين را مدح گويند ، و اگر به شيعه رسند از براى فريب دادن ايشان اظهار دوستى ائمهء معصومين عليهم السلام كنند ؛ وعداوت پيغمبران واوصياى ايشان را نزد همه كس اظهار كنند ، ومزخرفاتى كه اين زنديقان مىگويند بسيار است ترك نقل آن مىكنيم تا موجب ملال