محمد جعفر بن محمد علي بن محمد باقر الوحيد البهبهاني

فضايح الصوفيه 58

فضايح الصوفيه ( بضميمهء تنبيه الغافلين وايقاظ الراقدين ) ( فارسى )

گه نار وگه نور آمدم گه مست ومخمورآمدم * بردار منصور آمدم هم لا وهم الّا ستم گه خالد وسلمى شدم گه وامق وعذراشدم * مجنون بُدم ليلا شدم در منزل اعلا ستم محمود و ستم چيستم مفتون زلف كيستم * نى هستم ونى نيستم يكتاى بى همتا ستم گه ساقى وگه باده‌ام گه عاشق آزاده‌ام * گه نقش و گاهى ساده‌ام گه جام وگه مينا ستم « 1 » ونيز گفته : موج وبحر و كشتى وطوفان منم * گوهر درياى بى پايان منم تا گشايم ديده بر ديدار خويش * جلوه‌گر در چشم اين و آن منم صاحب الأمر ديار جان ودل * فاش گويم اندرين دوران منم « 2 » ونيز گفته : تا كنم تازه دگر شيوهء منصورى را * فاش انا الحق زنم وجا به سردار كنم « 3 »

--> ( 1 ) - ديوان نور على شاه : 100 . ( 2 ) - ديوان نور على شاه : 100 . ( 3 ) - ديوان نور على شاه : 105 .