صلاح الدين مذكور است . و بالجملة : بعد از فوت « رجارد » برادر خوردش « جان » « 1 » پادشاه شد ، وى به غايت زاهد بود ، و خود را غلام پاپا مىخواند ، و بسيارى از املاك را به نام وظيفه به نائبان پاپا - كه احوالش گذشت - عنايت فرمود ، اميران از اين سبب رنجيدند و از اطاعتش سركشيدند ، پس پادشاه از خوف ايشان نائبان پاپا را از ملك خويش بيرون كرد ، و آنچه اميران گفتند قبول كرد و هجده سال ملكرانى كرد و درگذشت ، و بعد از او پسرش كه صاحب اخلاق حميده بود بر تخت نشست و با رونق تمام پنجاه و دو سال ملكرانى كرد و خود را به « هنرى سيّم » ملقّب نمود . و بعد از او پسرش « ابدورد » بر تخت نشست و سى و پنج سال سلطنت كرد و درگذشت ، وى صاحب جرأت و عالم بود ، و در عهد او رعايا به آرام تمام زندگانى كردند . و پس از او پسرش « ابدورد ثانى » به‌جاى پدر نشست ، و بعد از چندى طبيعت او از حق و انصاف منحرف گشته ، بناى ظلم و تعدّى نهاد امرا و رعايا وى را از سلطنت خلع كردند و پسرش را كه طفل بود و نام او نيز « ابدورد » بود به‌جاى پدر نشانيدند ، و او پنجاه و يك [ 51 ] سال پادشاهت كرد ، و ملك بسيارى از فرنگسيسان گرفت و در تمام پادشاهان فرنگ مشهور و نام‌آور شد . و بعد از او نبيره‌اش « رجارد ثانى » صاحب تخت و تاج گرديد ، اما مثل پدر و جد خويش نبود ، يكى از خويشان او كه نامش « هنرى » بود بر او خروج كرد و ظفر يافت و او را اسير نمود و خود را پادشاه خواند و ملقّب به

--> ( 1 ) . Gohn .