آخوند ملّا محمّد تقى و ملّا محمّد صادق را در خدمت علّامهء مقدّس آخوند ملّا عبد اللّه شوشترى به جهت تحصيل علوم دينيّه گذارده سفارش ايشان را « 1 » به آخوند مرحوم كرده ، به سفر رفتند . در آن اوان « 2 » موسم عيدى رسيد آخوند ملّا عبد اللّه مبلغ سه تومان نقد « 3 » به آخوند ملّا محمّد تقى داده فرمودند كه : به مصرف ضروريات خود برسانيد ، آخوند عرض نمودند كه : بدون اذن و اجازهء والده نمىتوانم گرفت ، چون از خدمت والده استجازه نمود فرمودند كه : والد شما دكانى دارد كه كرايهء او چهارده غاز « 4 » بكى « 5 » است و اين را بر اخراجات « 6 » خود تقسيم كرده‌ايم ، و مدّتى است كه به اين عادت شده است ، و حال كه اين وجه را بگيريم توسعه به هم خواهد رسيد ، و يقين است كه تمام خواهد شد و عادت اولى فراموش خواهد گرديد ، پس لابد بايد اغلب اوقات اظهار احوال خود به خدمت آخوند يا ديگرى نمائيم و اين صلاح ما نيست ، چون اين معذرت به سماع آخوند رسيد ايشان را دعا فرمود .

--> ( 1 ) را : در « الف ، ب ، ج » نيامده است . ( 2 ) اوان : در « د » نيامده است . ( 3 ) نقد : در « د » نيامده است . ( 4 ) غاز نام سكه‌اى است و آن جزئى از اجزاء قران قديم است و هر يكصد و هشتاد غاز برابر يك قران است كه مساوى يك ريال مىباشد . ( دهخدا ) ( 5 ) بكى منسوب به بك ، كلمهء بك مخفّف بيك است ، به معنى بزرگ و در آخر اسماء تركى درآيد ، به جهت تعظيم و تكريم ، و هم رديف خان باشد ، اين كلمه را كه به خطا بيك نويسند ؛ لقب كسانى بوده است كه پايهء آنان پائين مرتبه پاشا بوده است . ( دهخدا ) ( 6 ) اخراجات : مخارج .