بودن به دليل محال بود ، كه دليل تا آنگاه بايد كه مريد در راه بود ، چون به پيشگاه رسيد درگاه وراهبر را چه قيمت ؟ پس كتابها را به دريا انداخت ) « 1 » . وابو الحسن حُصرى كه عطّار او را بسيار مدح كرده گفته كه : خليفه از وى پرسيد كه چه مذهب دارى ؟ گفت : مذهب بو حنفيه داشتم ، به مذهب شافعى باز آمدم ، واكنون خود به چيزى مشغولم كه از هيچ مذهبم خبر نيست ، گفت : آن چيست ؟ گفت : تصوّف « 2 » . و از ابو الحسن خرقانى نقل كرده كه گفت : هشتاد تكبير كردم ، يكى بر دنيا ، دوّم بر خلق ، سوّم بر نفس ، چهارم بر آخرت ، پنجم بر طاعت « 3 » . . . . و در « نفحات » در ترجمهء روزبهان گفته كه : در كتاب تحفه مذكور است كه شنيدم از شيخ ابوالجناب كه مىگفت : شنيدم از روزبهان در مصر كه مىگفت كه : گفته شد به من چندين مرتبه كه نماز را ترك كن ، زيراكه تو احتياج به نماز ندارى ، من گفتم : پروردگارا من طاقت ندارم اين تكليف را ، ديگر به من كن « 4 » . شبسترى در « گلشن » در باب سقوط شريعت نزد وصول به حقيقت گفته : تبه گردد سراسر مغز بادام * گرش از پوست بخراشى گه خام

--> ( 1 ) تذكرة الأولياء : 1 / 286 ( با اندكى اختلاف ) ( 2 ) تذكرة الأولياء : 2 / 288 و 289 ( 3 ) تذكرة الاولياء : 2 / 288 ( 4 ) نفحات الانس : 418