محمد علي بن محمد باقر الوحيد البهبهاني ( كرمانشاهي )

10

خيراتيه در ابطال صوفيه ( فارسى )

و بر فرض محال كه آن حمل صحيح باشد ، متابعت آن حضرت در تعليم وتفهيم امّت در مجموع ايّام تكليف وعدم ترك عبادت اصلًا - چنان كه آن حضرت ملتزم شده‌اند - واجب است به نصّ آيات وروايات ، وعدم ثبوت مخصص به ظواهر نقول ودرايات ، به علاوهء اجماع بلكه ضرورت . مولوى شيعهء امامى نبوده است و ديگر از بديهاى مولوى كه صريح است در عدم تشيّع او ؛ آن است كه : امامت وخلافت پيغمبر را مخصوص آل اطهار آن حضرت نمىداند ، بلكه گمانش آن بوده كه : هركه خلق وخوى خود را خوب كند او خليفه وهادى ومهدى مىشود ، خواه از نسل على باشد ، وخواه از نسل عمر ، چنان كه در ديوان خود گفته ، و ديگر مقدمهء پير چنگى است كه بر سبيل اعتقاد واستشهاد نقل كرده است ، و ما مختصرى از آن را در اينجا نقل مىكنيم ، در « مثنوى » گفته : مطربى كز وى جهان شد پر طرب * رسته ز آوازش خيالات عجب چونكه مطرب پيرتر گشت وضعيف * شد ز بىكسبى رهينِ يك رغيف گفت عُمرو مهلتم دادى بسى * لطفها كردى خدايا با خسى معصيت ورزيده‌ام هفتاد سال * باز نگرفتى ز من روزى نوال