گرچه آقا محمّد على خود مجتهدى بزرگ ومرجع صاحب نفوذ بود وبيش از هركس به روحيات سران صوفيه وعقايد كفرآميز آنان واقف بود وموضوع را بهتر تشخيص مىداده است ولى طريق احتياط را از دست نداده استشهادى نيز از مطلعين و ساير مجتهدين هم مىكند تا چنانچه مقامات دربار ودولت اقدامات او را حمل بر غرض نمودند ومعصومعلى و دار ودستهء او را بىگناه دانستند مداركى در دست باشد و به موقع به كار آيد ، وهرگونه دستاويز وبهانه‌اى را در انجام مقصود بر طرف سازد . عدّهء زيادى گواهى به فسق وفجور وبىدينى معصومعلى ونورعلى شاه ومريدان آنها ؛ وعدم مواظبت آنان به ظواهر شرع دادند . متن استشهاد وپاسخ علما در « خيراتيه » مندرج است 1 . پايان ماجراى صوفيه بعد از قتل معصومعلى شاه ، نور على شاه به جاى او نشست ، صوفيهء زمان ما كه اغلب نعمت اللهى هستند فرقهء خود را به او مىرسانند ، و آن قدر دربارهء او با آب وتاب سخن گفته‌اند كه هيچ پيغمبر وامامى را آن طور توصيف نكرده‌اند . نور على شاه ومريدان وى هنگامى كه خود را در برابر قدرت آقا محمّد على ناتوان ديدند از ترس او آوارهء شهرها شدند و اشعار بسيارى در نكوهش آقا محمّد على سرودند ، نور على شاه به هنگام قتل معصومعلى در سر پل ذهاب بود و چون شنيد كه آقا محمّد على براى دستگيرى او از كرمانشاه

--> ( 1 ) كتاب حاضر : 1 / 89 - 93 .