[ كلمهء 39 ] درنگى برخى از اينان بر تأمّل در آثار فيلسوفان حريص‌اند ، به گونه‌اى كه گويا هيچ كارى در عمر خود جز آن ندارند و هيچ تمايلى به غير آن نشان نمىدهند و اين همه پيش از آن كه دانش شريعت از اصول و فروعش را به استحكام دريافته باشند ، چه بسا هرگز از آنچه پيامبر صلى الله عليه و آله در مورد آنان و امثال‌شان آورده - به‌جز آنچه در كودكى از پدر و مادر خود فراگرفته‌اند - دانشى دريافت نكرده و از صاحبان دانش ، علمى فرا نگرفته‌اند و چه‌بسا با تمامى ادّعاهاى گستردهء خود ، نافله را از فريضه تميز ندانسته‌اند ؛ تو گويى دانش‌هاى فلسفى ، برتر از علوم دينى است . ( نكتهء 3 ) آيا گمان برده‌اند كه آنان بدون رياضت‌هاى عملى بدان پايه‌ها دست يافته‌اند ؟ نه چنين است ! آنان هم مواد آن علوم را جز از پيامبران نياموختند و به ثمرات آن جز از راه رنج‌ها و مجاهدت‌هاى شرعى نرسيدند . آيا كسى كه به سوى حق هدايت كند به پيروى سزاوارتر است يا آن كه هدايت نيافته است ؟ مگر آن كه با هدايتى دستگيرى گردد .