على صدرايى خويى

46

كافى پژوهى در عرصه نسخه هاى خطى ( فارسى )

( 21 ) ابوالحسن بن قاسم ( قرن 11 ق ) كاتبِ نسخه‌اى از الكافى : * قم ، مرعشى ، نسخهء شماره : 5061 ، اصول و بخشى از طهارت و همه روضه ، در نجف اشرف ، ربيع الثانى 1088 ق . وى در پايان نسخه عبارتى را از قول علامه مجلسى در بارهء تحقيقاتش در بارهء الكافى نقل كرده است . بر اساس اين نوشته علامه مجلسى الكافى را تصحيح و لغات دشوار آن را توضيح داده و تعليقه‌هاى پدرش را در حاشيه با امضاى « م ت ق » آورده و سپس سند روايات را ارزش گذارى نموده و براى روايات صحيح علامت « صح » ، روايات موثقه علامت « ق » ، روايات حسنه علامت « ح » ، روايات مرسله علامت « ل » ، روايات مرفوعه علامت « ع » ، روايات مجهوله علامت « م » ، روايات ضعيفه علامت « ض » قرار داده است . « 1 » ( 22 ) حكيم ابوالحسن بن ميرزا ابراهيم شيرازى ( قرن 11 ق ) مصحح الكافى : * تهران ، دانشكدهء الهيات ، نسخهء شماره : نسخه‌اى از الكافى را - از باب الرد الى الكتاب تا آخر عبادات ، تحريرِ حسين بن شهاب الدين عاملى ، در شوال 1068 ق - نزد جعفر بن كمال الدين مقابله و جعفر براى وى در 21 ربيع الثانى 1083 ق اجازهء نقل روايت نوشته است . « 2 » ( 23 ) ابوالحسن بن ميرزا سعد الدين محمد وزير كل خراسان ( قرن 11 ق ) مصحح الكافى : نسخه‌اى از الكافى را ، شامل كتاب جهاد تا پايان كتاب احكام ، نزد محمد محسن حسينى در اواسط ربيع الاول 1092 قرائت و تصحيح نموده و حسينى به وى اجازهء نقل روايت داده است . « 3 »

--> ( 1 ) . فهرست يكصد و شصت نسخه خطى : 29 ؛ فهرست مرعشى : 13 / 257 . ( 2 ) . فهرست الهيات تهران : 1 / 633 ، نسخهء ش « 85 ب » . ( 3 ) . فهرست آستان قدس : 26 / 446 .