ماهيت عقل از ديدگاه ملّاصدرا و علّامه مجلسى ، با تأكيد بر شروح آنها بر اصول « الكافى » « 1 » عبدالحسين كافى چكيده عقل و تعقّل ، از جايگاه بلندى در منابع اصيل اسلامى برخوردار است . قرآن كريم در موارد متعدّدى ، آن را مورد توجّه قرار داده و در منابع شيعى ( بر خلاف منابع اهل سنّت كه در مهم‌ترين آنها كتاب و يا حتّى بابى به اين موضوع اختصاص نيافته ) ، توجّه خاصّى به عقل شده است ، تا جايى كه مهم‌ترين منبع روايى و معرفتى شيعه ، يعنى كتاب الكافى ، اوّلين بخش خود را به موضوع « عقل » اختصاص داده است ؛ امّا از آن جا كه معانى عقل در حوزه‌هاى مختلف ، گوناگون است و هر عالِمى ، معناى خاصّى براى آن در نظر گرفته ، بازشناسى معناى صحيح عقل از غير صحيح آن ، كارى بس دشوار است . از اين رو ، لازم است براى فهم معانى صحيح عقل ( بخصوص معانى در نظر گرفته شده از آن در روايات ) ، چاره‌اى انديشيده شود . براى حلّ اين مشكل كتاب ، الكافى ، به همراه شرح‌هاى نوشته شده بر آن ، به عنوان منبع معيار در نظر گرفته شده‌اند كه از ميان اين شرح‌ها دو شرح علّامه مجلسى و

--> ( 1 ) . « ماهيت عقل از ديدگاه ملّا صدرا و علّامه مجلسى ، با تأكيد بر شروح آنها بر الكافى » ، عبد الحسين كافى ، پايان‌نامهء كارشناسى ارشد ، الهيات و معارف اسلامى ، گرايش فلسفه و كلام ، استاد راهنما : محمّد ذبيحى ، استاد مشاور : دكتر رضا برنجكار ، مركز تربيت مدرّس ، دانشگاه قم ، 1380 ( گزارش و تحليل : مهدى پوراسماعيلى ) .