كسرها و سكون ينفكّ إلّابما يرضيه ] المنى [ بضمّ الميم و فتح النون جمع « منية » بضمّ الميم و كسرها و سكون النون ، أى : الآمال ] و تستعلقها [ بالعين المهملة أو المعجمة قبل « اللام » و « القاف » بعدها من علق الصيد فى الحبالة - كعلم - إذا وقع فيها ، أو من غلق الرهن كعلم استحقّه المرتهن ، وفى بعض النسخ بقافين وهو غير المناسب ] ، الخدائع [ بكسر الهمز جمع « خديعة » و هى الاسم من خدعة - كمنعة - أى : ختله ، و أراد به المكروه من حيث لايعلم ] . 5 . نسخه‌شناسى شارح ، در برخى مواضع از اين شرح ارزشمند ، به بررسى نسخه‌هاى متعدّد از الكافى و انتخاب نسخهء صحيح‌تر پرداخته است . نمونه‌اى از آن در ابتداى كتاب عقل و جهل ، به چشم مىخورد . او در مورد عبارت « باب العقل و الجهل » مىگويد : در نسخه‌هاى مشهور الكافى ، به جاى واژهء « باب » ، كلمهء « كتاب » به كار رفته كه از ظاهر عبارت شيخ طوسى در الفهرست ، چنين بر مىآيد كه در نسخهء او ، كلمهء « باب » به كار رفته و از اين رو ، ما نيز بر همين نسخه عمل مىكنيم . 6 . مباحث متفرّقه ملّا خليل قزوينى ، در ضمن شرح و توضيح احاديث ، به مباحث ديگرى نيز پرداخته است كه از جملهء آنها بحث مربوط به « إعجاز » است . ايشان در شرح فقره‌اى از حديث بيستم ، به بيان معجزات انبيا پرداخته و پس از ذكر معجزات پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله ، سؤالى را مطرح مىكند كه چرا امام عليه السلام در اين حديث ، معجزهء پيامبر را منحصراً از قبيل كلام و خطب قرار داده است ، در حالى كه معجزات ديگرى نيز در آن زمان از سوى پيامبر صلى الله عليه و آله صادر شده بود ؟ و خود نيز اين‌گونه پاسخ مىدهد كه منظور ، معجزه‌اى است كه صدور آن از پيامبر صلى الله عليه و آله متواتر و قطعى است و وجود آن ، سبب استمرار و بقاى دين است كه آن ،