! بدين ترتيب ، حقّانيت گروه دوم ، ثابت مىگردد . كبريتى گفت : آنچه گفتى ، حق است ؛ ولى گروه اوّل نيز براى اثبات مدّعاى خود ، به آياتى از قرآن استناد مىكنند ، هر چند كه آن آيات ، از متشابهات باشد . گفتم : خداوند ، استدلال آنها را در ذيل آيهء مورد بحث ، ابطال فرموده است . گفت : اين ، آشكار است و تا به حال ، اين گونه استدلال را از كسى نشنيده بودم . و بدين ترتيب ، كلام ميان ما به اين گونه پايان يافت . 3 . ضبط صحيح اسماى خاص يكى از ويژگىهاى اين شرح ، ضبط دقيق لغات ، اسامى روات ، اماكن و . . . است كه در سند يا متن احاديث الكافى ، ذكر شده‌اند . به عنوان مثال ، در ذيل عبارت : « عن الأصبغ » مىگويد : بفتح الهمزة و سكون المهملة و فتح الموحّدة و معجمة « بن نباته » بضمّ النون و الوحدة والألف والمثناة فوق . نيز در توضيح فقرهء : « إنّى أدبرت » مىگويد : بصيغة المجهول من الماضى المجرّد للمتكلّم وحدة . همچنين جملهء « أن أخيرك » را اين گونه ضبط مىكند : « بتشديد الخاتمة » . بديهى است كه بدون ضبط إعراب افعال ، نمىتوان به معناى صحيح عبارت پى برد . شارح ، علاوه بر ضبط دقيق كلمات ، در مواردى نيز به معرّفى برخى رجال سند و احياناً انساب آنها پرداخته است ؛ به عنوان مثال ، ايشان در مورد أبى الجارود - كه در سلسله سند حديث هفتم قرار گرفته است - ، اين گونه مىنويسد : بالجيم و ضمّ المهملة اسمه « زياد بن المنذر » ، هو زيدى ، وإليه انتسب الجارودية من الزيدية .