3 . نظريات خاص مرحوم ملّا خليل قزوينى ، در زمينه‌هاى مختلف علوم اسلامى ، نظرات ويژه و منحصر به فردى داشته و از آن جايى كه اخبارى مسلك بوده ، اين نظريات خاص ، كاملًا نمود پيدا كرده كه از آنها مىتوان به موارد زير اشاره كرد : يك . حرمت نماز جمعه در زمان غيبت امام زمان ( عج ) و به همين جهت ، مكاتباتى ميان او و ملّا محمّد طاهر قمى ، انجام شده است . دو . او به حجّيت تمام احاديث كتاب الكافى ، معتقد بوده و عمل به آن را واجب مىدانسته است . به اعتقاد او در سرتاسر كتاب الكافى ، هيچ حديثى كه به جهت تقيّه ، صادر شده باشد ، موجود نيست . « 1 » سه . وى اعتقاد داشته كه امام زمان ( عج ) در مورد الكافى ، عبارت : « الكافى ، كافٍ لشيعتنا » را فرموده است . وى اظهار مىداشته كه هر حديثى كه در الكافى ، با عبارت « رُوِى » « 2 » وارد شده ، حديثى از امام زمان ( عج ) است ( همان گونه كه اين نظريه را به صاحب تفسير نور الثقلين نيز نسبت داده‌اند ) . « 3 » چهار . وى استعمال تنباكو را حرام مىدانسته است و چون علّامه مجلسى ، آن را جايز مىدانسته ، لذا ملّا خليل در اين باره ، رساله‌اى نوشته و آن را براى علّامه مجلسى فرستاده است . گرچه اين نوشته ، هيچ تغييرى در نظريهء علّامه ايجاد نكرد . پنج . او شديداً منكر اجتهاد در فروع فقه ، به روش مجتهدان بود . شش . از ديگر نظريات او ، لزوم عمل به علم در فروع فقهى ، در زمان غيبت است ، كه البته اين نظريه ، خلاف نظريهء مجتهدان است كه ظنّ معتبر را نيز جايز العمل

--> ( 1 ) . رياض العلماء ، ج 2 ، ص 153 . ( 2 ) . يا عبارت : « قال العالم » ( ر . ك : روضات الجنّات ج 6 ، ص 117 ) . ( 3 ) . ر . ك : همان جا .