برخى از آن نمونه‌ها را با ذكر عناوين چهارگانهء ياد شده مىآوريم : الف . مقصود و مراد متكلّم ابو جارود مىگويد كه امام باقر عليه السلام دربارهء آيهء شريف « فَفِرُّوا إِلَى اللَّهِ إِنِّي لَكُمْ مِنْهُ نَذِيرٌ مُبِينٌ ؛ « 1 » پس به سوى خدا بگريزيد ، كه من از سوى او براى شما بيم‌دهنده‌اى آشكارم » ، فرمود : حجّوا اللَّه إلى اللَّه ؛ « 2 » [ يعنى ] قصد [ و آهنگ ] خداى عز و جل را بنماييد . ب . مفهوم و مدلول كلام ابن هلال مىگويد كه از امام رضا عليه السلام دربارهء اين سخن خداوند : « اللَّهُ نُورُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ ؛ « 3 » خداوند ، نور آسمان‌ها و زمين است » پرسيدم . فرمود : هاد لأهل السّماء و هاد لأهل الأرض ؛ « 4 » [ يعنى ] خداوند ، هدايتگرِ اهل آسمان‌ها و هدايتگر اهل زمين است . ج . مصاديق الفاظ سماعة بن مهران مىگويد كه اين سخن خداوند عز و جل را كه « فَاصْبِرْ كَما صَبَرَ أُولُوا الْعَزْمِ مِنَ الرُّسُلِ ؛ « 5 » چنان كه پيامبران اولوالعزم ، شكيبايى كردند ، تو هم شكيبايى كن » ، خدمت امام صادق عليه السلام قرائت كردم . فرمود : [ پيغمبران اولوالعزم ] ، نوح و ابراهيم و موسى و عيسى و محمّد صلى الله عليه و آله هستند . « 6 »

--> ( 1 ) . سورهء ذاريات ، آيهء 50 . ( 2 ) . الكافى ، ج 4 ، ص 256 . ( 3 ) . سورهء نور ، آيهء 35 . ( 4 ) . الكافى ، ج 1 ، ص 115 . ( 5 ) . سورهء احقاف ، آيه 35 . ( 6 ) . الكافى ، ج 2 ، ص 17 .