تحليل و پيشنهاد نگارندهء محترم ، در اين سير اجمالى ( البته با نقل از كتاب جناب معارف ) ، به نكات مهمّى اشاره كرده كه قابل تأمّل و دقّت است . البته شايسته بود كه در كنار اشاره به سياست منع تفسير و منع نقل حديث ، اشاره‌اى نيز به شكل‌گيرى جريان تفسير شيعى مىنمود و نمونه‌ها و سير روايات تفسيرى امامان پيش از اين دو امام بزرگوار را نيز ، ولو به طور مختصر ، گزارش مىكرد و به اجمال ، روند تأسيس و رشد جريان تفسير اماميه ، بويژه از سوى امام على عليه السلام را تبيين مىساخت . به جهت اهمّيت اين بحث ، در مقدّمهء گزارش و تحليلى كه بر اين پايان‌نامه نوشته‌ايم ، تلاش كرده‌ايم كه به اجمال ، به اين مباحثْ اشاره شود . نگارنده ، در ادامهء بحث پيشين ، ذيل عنوانِ « شيوهء تفسيرگويى ائمّه عليهم السلام در روايات الكافى » ، بيان مىدارد كه با هدف آشنايى بيشتر با احاديث تفسيرى در الكافى و روشن شدن شيوهء تفسيرگويى ائمّه عليهم السلام آن شيوه‌ها را ذيل چهار عنوان آورده كه براى هر عنوان ، پنج حديث نيز براى نمونه ، آورده شده است . در اين مجال ، يكايك آن عناوين را مىآوريم و به ذكر يك حديث ذيل هر عنوان براى نمونه ، بسنده مىكنيم : الف . توضيح شفاهى در تبيين آيات . از روش‌هاى پيامبر خدا و امامان عليهم السلام آشنا كردن مردم با قرآن ، شرح و تبيين آيات بوده است . در روايتى به نقل از عبد الملك بن عمرو احوَل ، آمده است : تلا أبو عبد اللَّه 7 هذه الآية « وَ الَّذِينَ إِذا أَنْفَقُوا لَمْ يُسْرِفُوا وَ لَمْ يَقْتُرُوا وَ كانَ بَيْنَ ذلِكَ قَواماً » « 1 » . قال : فأخذ قبضة من حصى و قبضها بيده فقال : هذا الإقتار الّذى ذكره اللَّه فى كتابه ثمّ قبض قبضة اخرى فأرخى كفّه كلّها . ثمّ قال : هذا الإسراف . ثمّ

--> ( 1 ) . سورهء فرقان ، آيهء 67 .