دوبارهء روايات مربوط به جايگاه قرآن در الكافى ، احاديث ياد شده را طبق موضوع ، ذيل ده عنوان ، دسته‌بندى كند . بخش سوم ، با عنوان « تفسير و تأويل در روايات الكافى » شامل سه فصل است . در فصل اوّل ، در مورد معانى لغوى و اصطلاحى تفسير و تأويل و رابطهء بين اين دو ، مباحثى آمده است . در فصل دوم ، علاوه بر سير اجمالى بر تاريخ تفسير ، ذيل چهار عنوان ، به تعيين شيوهء تفسيرگويى ائمّه عليهم السلام با توجّه به احاديث الكافى پرداخته شده است . در فصل سوم ، در بارهء سير تأويل سخن رفته و نمونه‌هايى از روايات تأويلى الكافى ، تحت چهار عنوان ارائه شده است . به انتهاى اين بخش نيز دو فهرست از احاديث تفسيرى و تأويلى در الكافى ، اضافه شده است . در بخش چهارم ( بخش آخر رساله ) ، ضمن سه فصل ، در بارهء بحث تحريف قرآن و احراز يا عدم احراز آن در روايات الكافى ، بحث شده است . در اين بخش ، علاوه بر بحث‌هاى مقدّماتى ، به طرح برخى اشكالاتى كه از سوى اهل سنّت به الكافى وارد شده نيز پرداخته و پاسخ‌هايى داده شده است . در آخر بخش نيز تعدادى از روايات موجد شبهه ، از نظر سندى ، بررسى و اخبار ضعيف و مخدوش بودن آنها نشان داده شده است . گزارش ، تحليل و تكميل اين رساله را آقاى حسن پوراسماعيلى به عهده داشته است . 9 . تصحيح و تحقيق كتاب العقل و الجهل از نسخهء خطى كتاب « الشافى فى شرح اصول الكافى » ، ملّا خليل قزوينى از جمله شروح و تعليقاتى كه بر كتاب شريف الكافى ، تأليف ثقة الإسلام كلينى نگاشته شده ، دو شرح فارسى و عربى به نام‌هاى : الصافى فى شرح الاصول الكافى و الشافى فى شرح الاصول الكافى ، تأليف ملّا خليل بن الغازى القزوينى ( م 1098 ق ) است . شرح فارسى آن در سال 1332 ق ، در هند به چاپ رسيده است ؛ ولى شرح عربى آن تاكنون