سيد محمد على ايازى
286
كافى پژوهى ( گزارش پايان نامه هاى مرتبط با كلينى و الكافى ) ( فارسى )
بن نعمانى » است . 4 . شيوهء تأليف « الكافى » اين كتاب ، از نظم و منطق ابتكارى و بسيار جالبى برخوردار است . اوّل ، كتاب عقل را - كه وسيلهء پىبردن به معارف است - آورده ، سپس فضل علم ، بعد توحيد و بعد كتاب الحجّة و بقيهء بابها . شيوهء تأليف الكافى ، به قرار زير است : 1 . در آغاز ، نام كتاب ( باب ) را ذكر مىكند و احاديث مربوطه را در ذيل آن ، به ترتيب منطقى و بر اساس اهميت و گويايى و صراحت مىآورد . 2 . نوعاً روايات برتر را در ابتداى باب مىآورد ، به اين معنا كه احاديثى را مقدّم مىدارد كه به لحاظ سندى ، از اتقان بيشترى برخوردارند . 3 . منبع الكافى ، احاديث « اصول اربعمئه » بوده است . 4 . از مقدّمه و جملات شيخ كلينى ، فهميده مىشود كه معيار وى در گزينش احاديث ، رضا و تسليم بوده است . يعنى راوى حديث ، شخص فاسق و كاذب نباشد و متن حديث ، خالى از تقيّه باشد . در اصل ، معيار وى ، موافقت با قرآن و سنّت نبوى و در صورت تعارض ، مخالف با عامّه است . 5 . ميزان اعتبار احاديث « الكافى » از نگاه انديشمندان شيعه كتاب الكافى ، نزد علما و دانشمندان شيعه ، جايگاه والايى دارد و منبع بسيار خوبى است براى درك بسيارى از واقعيتها و چون كه در زمان بسيار نزديك به معصومان عليهم السلام نگارش يافته ، همه توافق دارند كه بسيارى از احاديث آن ، صحيح السند و قطعى الصدور است . عدّهاى از اخبارىها تمام احاديث الكافى را صحيح السند مىدانند ، مثلًا شيخ حرّ عاملى در وسائل الشيعة براى ثابت كردن صحّت همهء روايات الكافى ، 22 دليل آورده