2 . امامت در اصطلاح اگر بخواهيم تمام تعريف‌هاى ارائه شده را چه از نظر علماى شيعه و چه از نظر علماى اهل سنّت ، جمع‌بندى كنيم ، به اين نتيجه مىرسيم كه امام يعنى : پيشوايى و رياست عمومى دينى بر مردم مسلمان ، در امور و شئونات دينى و دنيوى آنها كه پس از پيامبر صلى الله عليه و آله ، حافظ شريعت اسلام و هادى مردم خواهد بود . « 1 » در واقع ، بين شيعه و اهل سنّت ، در تعريف امام ، اختلافى نيست ؛ بلكه اختلاف اساسى ، اين است كه امام كيست ؟ و نحوه تعيين و نصب امام چگونه است ؟ و ويژگىهاى امام از نظر عصمت و غيره چيست ؟ از نظر شيعه ، امامت ، يكى از اصول مهم اعتقادى است . تنها اختلافى كه بين علماى شيعه وجود دارد ، اين است كه آيا امامت ، از اصول دين است يا از اصول مذهب ؟ تعدادى از علما ( مثل شيخ صدوق و شيخ مفيد ) ، آن را از اصول دين مىدانند و برخى ديگر ، از اصول مذهب ( مثل ميرزاى قمى و علّامه امينى ) . كسانى كه امامت را از اصول دين مىشمارند ، معتقدند كه انكار امامت ، به منزلهء ترك دين است و به آيات 144 سورهء آل عمران و 67 سورهء مائده و بعضى روايات ، تمسّك مىجويند ، كه به نظر مىرسد اين ، تفاوت درستى نيست . اگر به وقوع خارجى مسئله نگاه كنيم ، در مىيابيم كه امامت ، فعلًا از اصول مذهب است ؛ ولى اگر واقع را بنگريم ، از اصول دين است و اين تفاوت گذاشتن را نمىتوان به حساب همهء علما گذاشت . 3 . معانى مختلف واژهء امام در قرآن

--> ( 1 ) . مصنّفات شيخ مفيد ، ج 4 ، ص 65 ؛ مقدمهء ابن خلدون ، ص 365 .