« وَ لِمَنْ خافَ مَقامَ رَبِّهِ جَنَّتانِ » . « 1 » امام صادق عليه السلام در تفسير آيهء مذكور مىفرمايد : مَن عَلِمَ أنّ اللَّه يراه و يسمع ما يقول و يعلم ما يعمله من خيرٍ أو شرٍّ فيحجزه ذلك عن القبيح من الأعمال فذلك الذى خاف مقام ربه و نهى النفس عن الهوى ؛ « 2 » كسى كه مىداند خداوند ، او را مىبيند و آنچه مىگويد ، مىشنود و آنچه از خير و شر انجام مىدهد مىداند ، پس او را از كارهاى ناشايستْ باز مىدارد . پس همان كسى است كه از شأن پروردگارش مىترسد و خودش را از خواسته‌هاى نفسانى ، باز مىدارد . از ديگر ثمرات خوف - كه نويسنده به آنها اشاره كرده - مىتوان موارد زير را برشمرد : 1 . توبه و بازگشت ؛ 2 . زهد و بى رغبتى به دنيا ؛ 3 . صبر و شكيبايى در مخالفت با هواى نفس ؛ 4 . آمرزش گناهان ؛ 5 . ايمن بودن از خوف در قيامت ؛ 6 . نورانى شدن قلب ؛ 7 . پاكى و اصلاح فرد و جامعه ؛ 8 . پذيرش پند و اندرز و مواعظ الهى پيامبران ؛ 9 . نداشتن اندوه و غم در دنيا و . . . . ى . اقسام خوف اين بخش را نويسنده ، به ديدگاه مرحوم ميرزا جواد آقا ملكى تبريزى ، دربارهء اقسام خوف اختصاص داده كه سه قسم است : 1 . خوف ناقص در اين گونه از خوف ( مانند رقّت قلب زن‌ها در اثر خوف ) ، ممكن است اشك انسان نيز جارى شود ؛ ولى در برابر محرّمات ، نمىتواند مانع انسان شود ، يا او را بر انجام

--> ( 1 ) . سورهء الرحمن ، آيهء 46 . ( 2 ) . الكافى ، ج 2 ، ص 71 .