حركت و انتقال و چگونگى وجود حق تعالى همراه با بندگان و سريان او در موجودات است ، امّا روايات باب ، در تفسير و تبيين آيات شريف در بارهء استواى عرش الهى و توضيحاتى در مفهوم آيهء شريف « الرَّحْمنُ عَلَى الْعَرْشِ اسْتَوى » « 1 » و چگونگى شنيدن او و حضور او در ميان مردم و قابل رؤيت نبودن اوست و اين گونه نيست كه روايات باب ، اختصاص به حركت و انتقال داشته باشد . از سوى ديگر ، اين روايات در تبيين صفات الهى ، بر اساس آن چيزى است كه در قرآن آمده و شرحى روان و قابل فهم است براى مخاطبان ، و ناظر به پرسش‌ها و شبهات برخى از معاصران معصوم است . به لحاظ زمانى و تاريخى ، مطالب ارائه شده در فاصلهء تاريخى 150 سالهء ميان‌دورهء امام صادق عليه السلام تا زمان امام هادى عليه السلام است و نشان مىدهد كه دغدغهء آن عصر در حوزهء مسائل اعتقادى ، چه بوده و چه شبهات و سؤالاتى از اهل بيت عليهم السلام مىشده است .

--> ( 1 ) . سورهء طه ، آيهء 5 .