ديگر رجال اين سند كه آنان نيز ثقه دانسته شده‌اند ، عبارت‌اند از : يعقوب بن يزيد ، « 1 » ابن ابى عمير كه همان محمّد بن ابى عمير است ، « 2 » و عمر بن اذينه . « 3 » پس با توجّه به راويان اين حديث ، سند آن صحيح است . حديث ششم علىُّ بنُ محمّدٍ و محمّدُ بنُ الحسنِ ، عَنْ سهلِ بنِ زيادٍ ، عن الحسن بْنِ [ موسَى ] الخشّاب ، عَنْ بَعْضِ رجالِه عَنْ أبى عبداللَّه عليه السلام : أنَّهُ سُئِلَ عَنْ قولِ اللَّه - عَزَّ و جَلَّ : الرَّحْمنُ عَلَى الْعَرْشِ اسْتَوى » . فقالَ : « اسْتَوى عَلى كُلِّ شىءٍ ، فَلَيْسَ شَىْءٌ أقْرَبَ إلَيْهِ مِنْ شىءٍ » ؛ « 4 » از امام صادق عليه السلام راجع به اين قول خداى تعالى پرسيده شد كه مىفرمايد : « رحمان بر عرش استوا دارد » . حضرت فرمود : « او بر همه چيز مسلّط است . چيزى به او نزديك‌تر از چيز ديگر نيست » . شرح از مرآة « العقول » بدان كه « استوا » بر معانى چندى اطلاق مىشود : اوّل : استقرار ؛ دوم : در نظر گرفتن چيزى و رفتن به طرف آن ؛ سوم : چيره شدن بر چيزى ؛ چهارم : اعتدال ؛ پنجم : مساوات در نسبت . همانطور كه با دلايل عقلى و نقلى ثابت مىشود ، معناى اوّل در بارهء خداوند ، مهمل است . بعضى از مفسّران ، « استوا » در اين آيه را به معناى دوم گرفته‌اند ؛ يعنى

--> ( 1 ) . همان ، ج 2 ، ص 349 . ( 2 ) . همان ، ص 50 . ( 3 ) . معجم الرجال ، ج 14 ، ص 21 . ( 4 ) . الكافى ، ج 1 ، ص 127 .