مىتواند از طبيعت باشد و يا از نفس . اين سخن امام كاظم عليه السلام : « مِن أن يقفوا » ، از مادّهء « وقف ، يقف » است ؛ يعنى : اين‌كه بايستيد در توصيف او و صفت شمردن براى او ، بر حدّ معيّنى كه او را به نقص يا زيادى ، محدود كند . نيز ممكن است از « قفا ، يقفوا » باشد ؛ يعنى : بررسى كنيد در بحث از صفاتش ؛ بررسى بر حدّى كه او را به زيادى يا نقص محدود كند . عبارت « حين تقومُ » ، يا به معناى عبادت و تهجّد است و يا كارهاى خير و يا همهء كارها . عبارت « وَ تَقَلُّبَكَ فِي السَّاجِدِينَ » ، به معناى عبوديت و حركاتت در بين نمازگزاران است همراه با قيام و قعود و ركوع و سجود . « توكّل على . . . » ، يعنى : توكّل كن به او در همهء امورت ، در حالى كه شناخت دارى به اين كه او به همهء احوال تو در همهء اوقات ، آگاه است . و يا به اين معناست كه در توصيف صفاتش ، به او توكّل كن و در بارهء صفتش آنچه را بگو كه او خود را به آن وصف كرده است و در توصيفش ، به آنچه گمان و ظنّ خودت بر آن مىرود ، اعتماد نكن . « 1 » بررسى سند حديث در مرآة العقول ، اين حديث ، ضعيف شمرده شده است . « 2 » دربارهء تك تك راويان اين حديث ، چنين گفته‌اند : محمّد بن أبى عبد اللَّه : بعيد نيست كه او « محمّد بن جعفر بن محمّد بن عون الأسدى » باشد كه ثقه است ، و اگر « محمّد بن جعفر بن محمّد بن عون » باشد نيز ، ثقه است . « 3 » محمّد بن اسماعيل برمكى : محمّد بن اسمعيل بن حمد بن بشير البرمكى ،

--> ( 1 ) . مرآة العقول ، ج 2 ، ص 64 و 65 . ( 2 ) . همان جا . ( 3 ) . جامع الرواة ، ج 2 ، ص 49 .