3 . به كارگيرى مجاز براى تبيين مفاهيم احاديث به نحو صحيح ، بسيار مؤثّر است . « 1 » ملّا صالح نيز گاه براى استفاده از شرح حديث ، با توجّه به قرينه‌هاى مؤثّر مجازى ، به دلالت روايت مىپردازد . استناد به آيات قرآن كريم حديث ، بازگوى گفتار و كردار كسى است كه نمونهء عينى قرآن و تجسّم آن در بستر عمل فردى ، اجتماعى و معنوى است و آگاهى از حديث ، آگاهى از قرآن است و در واقع ، آيات و احاديث نسبت به همديگر ، مكمّل و جنبهء تفسيرى دارند . ملّا صالح ، در شرح احاديث الكافى ، بسيار از آيات استفاده كرده و به عنوان شاهد ، آنها را ذكر مىكند . وى در بررسى مفاهيم : رزق ، « 2 » قناعت ، « 3 » مواساة ، « 4 » طاعت ، « 5 » امانت ، « 6 » بخل « 7 » و . . . بسيار به آيات استناد مىكند . البته گاهى آيات ، بر جنبهء خاصى از حديث نظر دارند و گاهى در تأييد غير مستقيم معناى حديث از آيات استفاده شده است . از آن جا كه در فهم صحيح يا كامل برخى آيات قرآن ، رجوع به احاديث ، ضرورت دارد ، ملّا صالح ، در تفسير اين گونه آيات ، به سراغ احاديث رفته و از آن بهره جسته است . ايشان گاهى آيات و احاديث را در تركيبى هنرمندانه و عالمانه ، در شرح

--> ( 1 ) . همان ، ج 1 ، ص 73 . ( 2 ) . ر . ك : همان ، ص 169 . ( 3 ) . ر . ك : همان ، ص 243 . ( 4 ) . ر . ك : همان ، ص 244 . ( 5 ) . ر . ك : همان ، ص 247 . ( 6 ) . ر . ك : همان ، ص 253 . ( 7 ) . ر . ك : همان ، ص 284 .