قوى و غالب مىآيد و به معناى ملك هم مىآيد و براى تأييد اين مطلب ، به آيهء « يا ايها العزيز » استناد مىكند . « 1 » وى براى تبيين بهتر معانى ، گاهى از متضاد كلمات نيز استفاده مىكند و در تبيين « بُغض » به متضاد آن « حُبّ » اشاره مىكند . « 2 » بيان معانى واژه ، از مصادر مختلف از ديگر نكاتى كه ملّا صالح به آن توجّه داشته ، استفاده از مصادر متعدّد براى بيان معناى لغت است ، چنان كه در مورد هُدى ، اف ، « 3 » خرق ، « 4 » و ربانى « 5 » چنين كرده است . توجّه به احتمالات نحوى مؤثّر نوع تركيب و چينش و ارتباط كلمات در رساندن مفهوم ، نقش مهمّى ايفا مىكند و در زبان عربى ، اين نوع تركيب و تنوّع جملات در نوع و بيان معانى خاص ، بسيار مؤثّر است . در شرح ملّا صالح نيز به اين وجه ، توجّه شده و با بيان وجوه مختلف اعراب ، معناى آن را ذكر مىكند ، مثلًا در « المطاع فى سلطانه » ، ظرفيت و سببيّت را براى « فى » بيان كرده و معناى دوم را مناسب‌تر مىداند . « 6 » وى در ضمن بيان وجوه اعرابى ، نكات و قواعد صرف و نحو عرب را نيز بيان مىكند ، مثلًا در « الويل » دو وجه نصب و رفع را جايز مىداند و علّت هر كدام را بيان مىكند . « 7 » از ديگر ويژگىهاى ملّا صالح ، اين است كه بعد از ذكر اقوال مختلف ، به ردّ آنها نيز مىپردازد . « 8 »

--> ( 1 ) . همان ، ج 1 ، ص 69 . ( 2 ) . همان ، ص 39 . ( 3 ) . همان ، ج 2 ، ص 109 . ( 4 ) . همان ، ج 1 ، ص 230 . ( 5 ) . همان ، ص 163 . ( 6 ) . همان ، ص 19 . ( 7 ) . همان ، ج 2 ، ص 166 . ( 8 ) . همان ، ج 1 ، ص 134 .