روز قيامت . به خدا كه ايشان ، همان نور خدايند كه فرو فرستاده ! به خدا كه ايشان ، نور خدا در آسمان‌ها و زمين‌اند ! به خدا اى ابا خالد ! نور امام ، در دل مؤمنان ، از نور خورشيد تابان در روز ، روشن‌تر است ! به خدا كه ائمّه ، دل‌هاى مؤمنان را منوّر مىسازند و خدا از هر كس بخواهد ، نور ايشان را پنهان مىدارد . پس دل آنها تاريك مىگردد ! به خدا اى ابا خالد ! بنده‌اى ما را دوست ندارد و از ما پيروى نمىكند تا اين كه خدا قلبش را پاكيزه كرده باشد . و خدا قلب بنده‌اى را پاكيزه نمىكند تا اين كه با ما خالص شده باشد و آشتى كرده باشد ( يكرنگ شده باشد ) . و چون با ما سازش كرد ، خداوند از حساب سخت ، نگاهش مىدارد و از هراس بزرگ روز قيامت ، ايمنش مىسازد . 6 . ائمّه ، اركان زمين‌اند حضرت على عليه السلام مىفرمايد : من ، صاحب عصا و ميسم و جنبنده‌اى كه با مردم سخن مىگويد ، هستم . مقصود از اين كه على عليه السلام ، صاحب عصا و ميسم است ، اين است كه او پس از رسول اكرم صلى الله عليه و آله ، چوپان و گله‌دار امّت است . عصا و ميسم ، از ويژگىهاى چوپان است . از برخى روايات ، استفاده مىشود كه امير المؤمنين عليه السلام ، در قيامت ، ابزارى در دست دارد كه ميان دو چشم اهل ايمان ، علامت « مؤمن » و ميان دو چشم كفّار ، علامت « كافر » مىگذارد . امّا جنبندهء سخنگو ، اشاره است به آيهء شريفهء : « « وَ إِذا وَقَعَ الْقَوْلُ عَلَيْهِمْ أَخْرَجْنا لَهُمْ دَابَّةً مِنَ الْأَرْضِ تُكَلِّمُهُمْ أَنَّ النَّاسَ كانُوا بِآياتِنا لا يُوقِنُونَ » ؛ « 1 » چون فرمان بر آنها اجرا شود ، جنبنده‌اى از زمين بيرون مىآوريم تا بدانها بگويد كه اين مردم ، آيات ما را باور نمىكرده‌اند » . از اين جنبنده ، در روايات بسيارى ، تأويل به اميرمؤمنان عليه السلام شده است ، در زمانى كه مؤمنان و كفّار را نشانه‌گذارى مىكند . « 2 »

--> ( 1 ) . سورهء نمل ، آيهء 82 ؛ الكافى ، ج 1 ، ص 283 . ( 2 ) . الكافى ، ج 1 ، ص 283 ، ذيل حديث 2 .