توسل جست زيرا نام مبارك او را بر عرش خداوند نوشته يافت و بر غرفه‌هاى جنت و بال ملائكه ، نام آن حضرت را مشاهده نمود . پس دربارهء آن نام از خداوند سؤال كرد ، خداوند پاسخ داد كه : اين فرزندى از فرزندان توست كه اگر او نبود تو را نمىآفريدم . پس آدم عرض كرد : خدايا به حرمت اين فرزند ، اين پدر را بيامرز . پس ندا آمد كه : اى آدم اگر شفاعت محمد را دربارهء اهل آسمان و زمين از ما درخواست مىكردى همانا درخواستت را مىپذيرفتيم . همچنين نقل شده كه هنگامى كه مردم درخواست آب مىكردند و آب يافت نمىشد عمر بن خطاب به عباس ( عموى پيامبر ) توسل جست . « 1 »

--> ( 1 ) . عين عبارت عربى عمر چنين است : « اللّهم كُنا نَتَوسَّلُ إليكَ بِنَبيّنا فَنُسْقينا وإنّا نَتَوسَّلُ إليك بعمّ نبيّنا فَاسْقِنا » . يعنى : « خداوندا ، ما به‌هنگام خشكسالى به پيامبرمان متوسل مىشديم و تو ما را سيراب مىكردى ، اكنون نيز به عموى پيامبرمان متوسل مىشويم ما را سيراب كن ؛ صحيح بخارى ، ج 2 ، ص 33 .