و در كتاب و سنت بر اين مطلب شواهد بسيارى وجود دارد . پس اعتقاد مسلمين اين است كه تنها خالق سود و زيان كه شايستگى پرستش دارند همانا خداوند يگانه است و براى احدى غير از خدا تأثير و عملى قائل نيستند و نيز اعتقاد دارند كه پيامبران و اولياى خدا چيزى را خلق نمىكنند و مالك هيچ سود و زيانى نيستند ولى خداوند بندگان را به بركت و احترام آنان مىآمرزد . پس اعتقاد مشركان اين است كه بت‌ها شايستگى پرستش و الوهيت ( خدايى ) دارند و همين باور است كه آنان را به شرك كشانده است نه اينكه چون ايشان قائلند كه بت‌ها موجب نزديك گشتن آنان به خدا هستند مشرك شده باشند . زيرا پس از اينكه براى آنها حجت اقامه گشته است كه بت‌ها شايستهء پرستش و عبادت نيستند باز با اين حال بت‌ها را شايستهء عبادت مىدانند و در مقام عذرآورى مىگويند : ما اين بت‌ها را نمىپرستيم مگر براى اينكه ما را به خدا نزديك گردانند . پس