كه به يارى او و نشر دعوت او برخاست ، محمدبن سعود امير دِرعيه و از پادشاهان مشرق بود كه به قبيلهء بنىحنيفه كه قوم مُسيلمهء كذّاب هستند ، تعلق داشت و چون محمدبن سعود درگذشت فرزندش عبدالعزيز محمدبن سعود به‌جاى پدر به يارى او پرداخت . بسيارى از مشايخ و اساتيد پسر عبدالوهاب در مدينه مىگفتند : اين به‌زودى گمراه خواهد شد ، يا خدا او را گمراه خواهد ساخت و همين‌طور نيز شد . محمد بن عبدالوهاب مىپنداشت كه آيينى كه اختراع كرده است هدفش زدودن پيرايه‌هاى شرك‌آلود از حريم توحيد و محو آثار شرك است . او بر اين پندار بود كه از سال 600 همگى مردم مشرك بوده‌اند و او

--> جلد 5 آن به بحث پيرامون افكار وهابيان و بويژه آراء آموزگار وهابيت يعنى ابن‌تيميه كه وهابيان افكار خود را از او گرفته‌اند پرداخته است . همچنين كتاب‌هاى سودمندى در رابطه با عقايد و افكار انحرافى وهابيت به زبان فارسى توسط محققين تهيه و چاپ گرديده است .