عمر در آنجا ماند . در اين شهر با حكمران كه « محمد بن سعود » نام داشت آشنا شد و با همكارى و همراهى او آيين وهابيت را پىريزى نمود و از آن پس اين دو خانواده « آل‌سعود » و « آل‌شيخ » توأماً حاكميت سياسى و دينى در عربستان را در اختيار دارند . شيخ‌محمد از ايام كودكى با آراء و انديشه‌هاى « ابن‌تيميه » آشنا گشته بود و از همان دوران سخنانى را دربارهء توحيد ، توسل ، شفاعت ، زيارت قبور و . . . بر زبان مىراند . آشنايى با افكار ابن‌تيميه او را در عقايدش راسخ‌تر كرد . لذا دست به نگارش كتاب‌هايى زد كه عمدتاً در ردّ عقايد ياد شده مىباشد . او به‌زعم خويش كمر به مبارزه با بدعت‌ها بسته بود و مىكوشيد تا اسلام را از پيرايه‌هايى كه بر او بسته‌اند پاك سازد . لذا محور اصلى انديشه و فعاليت‌هاى علمى او مبارزه با خرافه پرستى و بدعت‌گرايى و كوشش در جهت خالص‌سازى اسلام و اصلاح دينى بود . از اين جهت ضرورت دارد كه داعيهء اصلاح‌طلبى