رضاى ايشان ؟ گفتم : پناه مىبرم به خدا از آن‌كه خيانت كنم در مال مسلمانان . آن حضرت گفتند : پس چگونه به عاريه داده‌اى به دختر من عقد مرواريد را كه در بيت المال بود ؟ گفتم : اى امير المؤمنين ، دختر شما طلب اعارهء آن نمود كه در عيد به آن آراسته گردد من آن را به عاريهء مضمونهء مردوده به او دادم و بر خود نيز ضمان آن را گرفته‌ام و بر من است كه آن را سالم به جاى آن بگذارم . پس آن حضرت فرمودند كه ، امروز مىبايد آن را از او بازپس گرفت و به جاى خود نهاد . واى بر تو اگر بعد از اين از تو اين‌چنين كارى ظاهر شود تو را عفو نخواهم كرد . اگر دختر من آن عقد را نه بر وجه عاريهء مضمونهء مردوده مىگرفت هر آينه او اول زن هاشمى مىبود كه دست او را بريده بودند . على بن ابى رافع گويد كه ، آن عتاب كه حضرت امير عليه السّلام با من كردند به سمع دختر مطهّره آن جناب رسيد و چون آن حضرت را ديدند عرض كردند كه ، من دختر توام و پاره‌اى از توام سزاوارتر از من كه بود به پوشيدن آن عقد ؟ پس حضرت امير عليه السّلام به او گفتند : اى دختر ، به واسطهء اشتهاى نفس خود از دايرهء حق بيرون مرو . مگر همهء زنان مهاجر در اين عيد به مثل اين عقد مزين شده بودند كه تو را نيز بايستى به آن مزين شد . على بن ابى رافع گفت : بعد از اين گفت و شنيد عقد را گرفتم و به جاى خود گذاشتم « 1 » . ولي [ اللّه ] بن نعمة اللّه الحسيني الرضوي الحائري « 2 » سيد عالم فاضل صالح محدّث ، صاحب كتاب مجمع البحرين في فضائل السبطين « 3 » و كنز المطالب في فضائل علي بن أبي طالب عليه السّلام و منهاج الحق و اليقين في فضائل علي بن أبي طالب أمير المؤمنين عليه السّلام و غير ذلك - « مل » .

--> ( 1 ) . و نيز ر . ك : بحار الأنوار ، ج 40 ، ص 337 ( 2 ) . براى مزيد اطلاع ر . ك : امل الآمل ، ج 2 ، ص 339 ؛ روضات الجنات ، ج 8 ، ص 179 ؛ طبقات اعلام الشيعه ، ( قرن دهم ) ، ص 272 ؛ اعيان الشيعه ، ج 10 ، ص 280 ؛ الذريعه ، ج 2 ، ص 429 ، ج 3 ، ص 472 و ج 18 ، ص 166 ؛ معجم المؤلفين العراقيين ، ج 13 ، ص 169 ؛ لغت‌نامه دهخدا ، « حايرى » ، ص 182 ( 3 ) . اين كتاب توسط آقاى قاسم شير جعفرى تحقيق و در ميراث حديث شيعه ، دفتر چهارم ، ص 251 به بعد چاپ شده است