غاصبين ، و احاديثى كه در فضايل ايشان ذكر كرده‌اند . و الحق آن كتاب را فاضلانه نوشته ، و تاريخ تأليف آن : « منهج مذهب امامى شد ( 937 ) » [ است ] . محمّد بن إسحاق بن مطهّر الأصفهاني أقضى القضاة عراق « 1 » و در فنون فضايل يگانهء آفاق بود . با خواجه شمس الدين محمد صاحب ديوان و برادرش خواجه عطا ملك و پسرش خواجه بهاء الدين محمد صحبت داشته و از ايشان تربيت يافته ، و در مدح ايشان قصايد دارد كه در آن‌جا ايشان را به رواج مذهب شيعهء اثنى عشريه ستوده و اظهار شكر آن به جا آورده ، و به خدمت سلطان المحقّقين خواجه نصير الدين - طيب اللّه مشهده - نيز رسيده . و در بعضى قصايد خود اشعار به مدح او نموده و از جمله قصايد « 2 » او آنچه افتتاح به مذهب اهل البيت عليهم السّلام نموده و ختم آن به مدح خواجه بهاء الدين محمد ، اين قصيده است : للّه درّكم يا آل ياسينا * يا أنجم الحق أعلام الهدى فينا لا يقبل اللّه ، إلّا في محبّتكم * أعمال عبد و لا يرضى له دينا إلى أن قال : قل للنواصب كفّوا لا أبا لكم * لشيعة الحق يأبى اللّه تهوينا أعاد عهد ملوك الترك رونقهم * و زادهم ببهاء الدين تمكينا القصيدة . و هي مذكورة في مجالس المؤمنين « 3 » . محمّد الأسترآبادي بيايد به عنوان محمد بن على بن ابراهيم .

--> ( 1 ) . ر . ك : الغدير ، ج 5 ، ص 424 - 437 ؛ مجالس المؤمنين ، ج 1 ، ص 545 ؛ ريحانة الادب ، ج 4 ، ص 211 ؛ طبقات اعلام الشيعه ، ( قرن هفتم ) ، ص 152 ؛ الكنى و الالقاب ، ج 3 ، ص 212 ؛ تاريخ ابو الفداء ، ج 5 ، ص 60 ( 2 ) . از اوست ديوان رباعيات ، القوسيه ، شرف ايوان البيان فى شرف صاحب الديوان ، ر . ك : تاريخ شيعه اصفهان ، ص 208 ( 3 ) . مجالس المؤمنين ، ج 2 ، ص 482 ؛ الذريعه ، ج 14 ، ص 180