و السعيد من حسبت هفواته . يروي عن جماعة من المشايخ و أساتيذ الدين ، كالشيخ البهائى ، و المولى محمد طاهر القمى ، و المولى خليل القزوينى ، و الشيخ محمد بن صاحب المعالم ، و المولى محمد صالح المازندرانى ، و السيد ماجد البحرانى ، و الشيخ سليمان الماحوزى ، و المولى الصدرا محمد بن إبراهيم الشيرازى ، إلى غير ذلك . و له أشعار رائقة مبثوثة في تصانيفه و منها كما في « ضا » : ذرّه‌اى درد به همان « 1 » مايهء درمان بردن * به زكات حسنات است به ميزان بردن ايستادن نفسى نزد مسيحا نفسى * به ز صد سال نماز است به پايان بردن يك طواف « 2 » سر كوى ولىّ حق كردن * به ز صد حجّ قبول است به ديوان بردن تا توانى ز كسى بار گرانى برهان « 3 » * به ز صد ناقهء حمر است به قربان بردن يك گرسنه به طعامى بنوازى روزى « 4 » * به ز صوم رمضان است به شعبان بردن يك جو از دوش مدين دينى اگر بردارى * به ز صد خرمن طاعات به ديّان بردن به ز آزادى صد بندهء فرمان بردار * حاجت مؤمن محتاج به احسان بردن دست افتاده بگيرى ز زمين برخيزد * به ز شبخيزى و شاباش ز ياران بردن

--> ( 1 ) . در ديوان فيض كاشانى ، ص 315 « بر آن » است ( 2 ) . در همان « يك طوافى به سر كوى ولى اللهى » است ( 3 ) . در همان « تا توانى اگر از غم دگران برهانى » است ( 4 ) . در همان « بردن غم ز دل خسته دلى در ميزان » است