فرموده كه ، توجه كردم من با برادر صالح خود محمد بن محمد بن محمد قاضى آوى - ضاعف اللّه سعادته و شرف خاتمته - از حله به سوى مشهد مولايمان حضرت امير المؤمنين عليه السّلام . پس بيان فرموده كه در اين سفر مكاشفات جميله و بشارات جليله براى من روى داد « 1 » . و قال في المهج : دعاء حدّثني به صديقى ، و المؤاخى لى محمّد بن محمّد بن محمّد القاضى الآوى - ضاعف اللّه جلّ جلاله سعادته و شرّف خاتمته - و ذكر له حديثا عجيبا ، و سببا غريبا ، و هو أنّه كان قد حدثت له حادثة ، فوجد هذا الدعاء في أوراق لم يجعله فيما بين كتبه ، فنسخ منه نسخة فلمّا نسخه فقد الأصل الّذى كان وجده - الخ « 2 » . فقير گويد : فرمايش سيد ابن طاووس اشاره است به اين حكايت كه اينك نقل مىكنم آن را از كتاب نجم ثاقب و آن‌چنان است كه علّامه رحمه اللّه در كتاب منهاج الصلاح در شرح دعاى عبرات فرموده كه ، آن مروى است از جناب صادق جعفر بن محمد عليه السّلام و از براى اين دعا از طرف سيد سعيد رضى الدين محمد بن محمد بن محمد آوى - قدس اللّه روحه - حكايتى است معروفه و به خط بعضى از فضلا در حاشيهء اين موضوع از منهاج ، آن حكايت را چنين نقل كرده از مولى السعيد فخر الدين محمد پسر شيخ اجل جمال الدين ، يعنى علّامه رحمه اللّه كه او از والدش روايت نموده از جدش شيخ فقيه سديد الدين يوسف ، از سيد رضى مذكور ، كه او محبوس بود در نزد اميرى از امراى سلطان جرماغون مدت طويلى در نهايت سختى و تنگى . پس در خواب خود ديد خلف صالح منتظر را - صلوات اللّه عليه - پس گريست و گفت : اى مولاى من ، شفاعت كن در خلاص شدن من از اين گروه ظلمه . پس حضرت فرمود : بخوان دعاى عبرات را . سيد گفت : كدام است دعاى عبرات ؟ فرمود : آن دعا در مصباح توست . سيد گفت : اى مولاى من ، دعا در مصباح من نيست . فرمود : نظر كن در مصباح ، خواهى يافت دعا را در آن . پس از خواب بيدار شده نماز صبح را ادا كرد و مصباح را باز نمود پس ورقه‌اى يافت در ميان اوراق كه آن دعا نوشته بود در آن . پس

--> ( 1 ) . خاتمهء مستدرك ، ج 2 ، ص 333 ؛ رسالهء مواسعه مندرج در فوائد المدنيه ، ص 36 ( 2 ) . مهج الدعوات ، ص 338