محمّد بن محمّد رفيع الجيلاني المشهور ب « البيد آبادي الأصفهاني » « 1 » عالم عارف ، زاهد ورع ، محدّث ماهر ، حكيم متأله ، صاحب مصنّفات در معارف حقه و تعليقات كثيره بر بسيارى از كتب محقّقين . تلميذ فاضل جليل محدّث ميرزا محمد تقى الماسى سبط مجلسى اول است « 2 » ، و بر او تلمذ كرده‌اند جماعت بسيارى از اجلاى علما ، مانند : آميرزا ابو القاسم حسينى اصفهانى مدرس و ملا محراب و ملا على نورى و حاجى ملا محمد ابراهيم كرباسى صاحب روضات . از حاجى ملا محمد ابراهيم مذكور نقل كرده « 3 » كه ، وقتى در بالاى منبر از زهد آقا محمد استادش نقل كرد كه ، در يكى از سنوات كه قحطى واقع شده آن مرحوم شش ماه با جميع عيالات خويش اكتفا كردند به خوردن جزر شب و روز با نهايت شعف و ميل . و مشهور است كه آن جناب ماهر بوده در صنعت كيميا . و حكايت شده از شدت زهد او كه اعتناى بسيار نمىكرد « 4 » به سلاطين زمان خود تا چه رسد به كسانى كه پست‌تر از سلطانند ، بلكه اظهار كراهت مىكرد از ملاقات ايشان و لكن ايشان تعظيم مىنمودند از او به غايت تعظيم به جهت كثرت آنچه مشاهده مىنمودند از مقامات و كرامات او « 5 » و با اين حال آن بزرگوار ننگ نداشت از سوار شدن بر الاغ باركش بىپالان و رفتن به جاهاى دور . « 6 » و چون آن جناب قائل بود به وجوب نماز جمعه در زمان غيبت و ممكن نبود اقامت آن براى او در شهر اصفهان به جهت آن‌كه آن منصب سادات اماميه بوده و مهيّا

--> ( 1 ) . براى مزيد اطلاع ، ر . ك : رستم التواريخ ، ص 405 ؛ گلشن مراد ، ص 390 ؛ مدينة الادب ( مخطوط ) ، ج 2 ، ص 301 ، نسخهء ش 968 كتابخانه مجلس شوراى اسلامى ؛ روضات الجنات ، ج 7 ، ص 122 ؛ ريحانة الادب ، ج 1 ، ص 301 ؛ اعيان الشيعه ، ج 45 ، ص 321 ؛ تذكرة العارفين ، ص 104 ؛ تذكرة القبور ، ص 483 ؛ طرائق الحقائق ، ج 3 ، ص 98 ؛ مكارم الآثار ، ج 1 ، ص 66 ؛ مجموعه رسائل بيدآبادى ( مخطوط ) ؛ معارف الرجال ، ج 3 ، ص 348 ؛ آشناى حق ؛ حسن دل از صدرايى خويى ؛ حكيم متالهء بيدآبادى ، على كرباسىزادهء اصفهانى ( 2 ) . روضات الجنات ، طبع دوم ، ص 624 ( 3 ) . همان ( 4 ) . ر . ك : حكيم متأله بيدآبادى احياگر حكمت شيعى در قرن دوازدهم ، ص 40 و 178 ( 5 ) . روضات الجنات ، ج 7 ، ص 117 ( 6 ) . روضات الجنات ، ج 7 ، ص 117 ؛ مكارم الآثار ، ج 1 ، ص 67 ؛ حكيم متأله بيدآبادى ، ص 31