نصر بن سيار ، يحيى بن زيد بن الامام على بن الحسين عليهما السّلام را در قيدوبند كرد و وليد بن يزيد بن عبد الملك بن مروان امر كرد كه او را از محبس رها نمايند ؛ چون يحيى را از قيدوبند رها كردند جماعتى از مال‌داران شيعه نزد آن حدّاد رفتند كه قيد يحيى را از پاى او بيرون كرده بود با وى گفتند كه ، آن قيد و آهن را به ما به فروش . حداد آن قيد را به معرض بيع درآورد و هركدام كه مىخواست ابتياع نمايد ديگرى بر قيمت او مىافزود تا قيمت آن به بيست‌هزار درهم رسيد . آخر الأمر به جملگى آن مبلغ را دادند و به شراكت آن قيد را خريدند و آن را قطعه‌قطعه كردند قسمت نمودند و هركس قسمت خود را براى تبرك نگين انگشتر نمود . و هم علماى عامه در ترجمهء احمد بن [ عبد الحليم ] حنبلى معروف به « ابن تيميهء حرانى » نقل كرده‌اند كه ، چون در بيستم ذى القعده سنهء 728 در شام يا در مراكش وفات كرد زياده از دويست‌هزار نفر مرد و زن در تشييع جنازهء او حاضر شدند و جماعتى آب غسل او را براى تبرك بياشاميدند و سدرى كه از مقدمات تجهيز فزون مانده بود مردم ما بين خود تقسيم كردند و طابقه كه بر سر داشت به پانصد درهم بخريدند و در بهاى رشته‌اى كه براى دفع شپش با سيماب آلوده به گردن مىافكنده يك صد و پنجاه درهم بذل نمودند . « عود على بدء » و بالجمله : آسيد محمد بزرگ‌تر از برادرش آسيد مهدى بوده كه او نيز عالم جليل و فاضل نبيل بود و بعد از والد ماجدش شاگردان پدر نزد او تلمذ مىكردند و بسيار زاهد و محتاط بوده ، و مادر اين دو برادر ، دختر استاد اكبر آقاى بهبهانى ، خال والدشان آسيد على بوده و آن مخدّره عالمه و فقيهه بوده . و آن جناب را غير از مفاتيح و مناهل كتاب‌هاى ديگر است ؛ مانند جامع العبائر و مصابيح و اصلاح العمل و كتاب بيان اغلاط مشهوره ، و از اغلاط مشهوره شمرده گيسوان داشتن حسنين عليهما السّلام را . و حكايت خواب فخر المحقّقين علّامه را و سؤال از او كه با تو چه كردند و فرمايش او : « لولا الألفين و زيارة الحسين عليه السّلام لأهلكتنى الفتاوى » و غير ذلك . و از فتاواى غريبهء او شمرده‌اند كه فرموده : هركه در بيابان هرچه بيابد و پيدا كند