هرگاه يكى را ديدى كه دماغش مختل و مصروع شده ، بدان از اثر ماليدن بدن ماست به او ، و علاجش آن است كه آب سداب را بگيرند و اگر ممزوج با سركه كنند بهتر است و قطره‌اى از آن در سوراخ دماغ مصروع بچكانند چون چنين كنند جنى خواهد مرد و او خوب خواهد شد به اذن اللّه تعالى . و از اين مقدمه زمانى گذشت كه در يكى از منازل بر يكى از ارباب منزلت و شأن نازل شديم و ما را ميهمان كرد و خدمت به ما مىنمود و او را خروس سفيدى بود . رفيق جنى من ، نزد من آمد و گفت : به صاحب خانه بگو كه آن خروس را براى ضيافت ما بكش . چون ما خواستگار كشتن خروس شديم صاحب خانه ، خروس را بكشت . پس مدتى نگذشت كه صداى گريه و ضجه بلند شد از اهل خانهء آن مرد و آن شخص محزون و غمگين نزد ما آمد . پرسيديم : مگرچه خبر است ؟ گفت : چون خروس را كشتيم يكى از دختران ما غش كرده و شبيه به ديوانه شده است و الآن ما متحير در امر او و معالجهء او شده‌ايم . گفتم : مترس و عجلت مكن . دواى درد او نزد من است . گفتم : كمى سداب آوردند . آن‌گاه او را به آب مخلوط كردم و چند قطره از سوراخ دماغ او ريختم كه ناگاه دختر صحيح و سالم برخاست و صدايى شنيدم و شخص او را نديدم كه مىگفت : آه خود را به كشتن دادم به يك كلمه كه گفتم و سرّى كه فاش كردم نزد بنى آدم و ديگر آن شخص جنى را ديدار نكردم . در بين راه دانستم كه همان بود متعرض دختر شده و هلاك گرديده . و اين حكايت عجيبى است . و العهدة على ناقلها « 1 » ، و لكن شكى نيست كه خروس براى دفع جنيات نافع است و مدح بسيار از خروس سفيد در روايات وارد شده . و شبيه به اين حكايت را دميرى در حياة الحيوان نقل كرده از كتاب العرايض ابن الجوزى و در آن‌جاست كه آن جنى به‌علاوه تعليم از چكاندن قطرات سداب را در دو سوراخ بينى او ، او را نيز تعليم كرد كه دو انگشت ابهام او را با پوست يحمور محكم ببندند « 2 » .

--> ( 1 ) . روضات الجنات ، ج 7 ، ص 108 و تذكرة القبور ، چاپ اين‌جانب ، ص 26 - 27 ( 2 ) . مرحوم آيت اللّه حاج شيخ عبد الكريم گزى اصفهانى در تذكرة القبور ، ص 27 ، مىنويسد : اين‌گونه حكايات اگرچه بعيد و عجيب مىآيد ، ولى ممكن است ، و از دقايق جنّ كه مرحوم مجلسى در سماء و عالم « بحار » و غيره و ديگران نقل كرده‌اند ، رفع اين استبعادات فى الجمله مىشود ؛ تذكرة القبور