مولاى مذكور مجلسى فراهم كرد و صبيهء خود را به ملا صالح تزويج فرمود . چون شب زفاف شد و ملا صالح برقع از صورت زوجهء خود گرفت و صورت او را مشاهده نمود به جهت شكر الهى به زاويهء اتاق رفت و مشغول حمد خداى تعالى گرديد پس از آن مشغول به مطالعه شد . اتفاقا برخورد به مسألهء مشكله‌اى كه ممكنش نشد در آن وقت حل كند آن را و زوجهء فاضله‌اش به حسن فراست دانست . پس همين‌كه روز شد ملا صالح از منزل بيرون شد به جهت مباحثه و درس . آمنه بيگم حلّ آن مسأله را نموده و مفصل و مشروح ، حل آن را نوشت و در همان‌جا گذاشت . پس چون شب ديگر داخل گرديد و ملا صالح داخل خانه شد و به جهت مطالعه ، كتاب را گشود نگاهش به آن نوشته افتاد جواب مسأله كه بر او مشكل شده بود ديد و فهميد كه زوجه‌اش حل آن نموده از خوشحالى به سجدهء شكر افتاد و مشغول شد به عبادت خداى تعالى تا طلوع فجر و تا سه شب زفاف واقع نشد ؛ زيرا كه در اين سه شب به تمامى آخوند مشغول به عبادت و مطالعه بود . چون ملا محمد تقى مطلع شد كه ملا صالح زفاف نكرده فرمود كه ، اگر اين دختر مرضى و مطبوع تو نيست دختر ديگر تزويج تو بنمايم . عرض كرد : چنين نيست ، بلكه مقصود من اداى شكر الهى بود و من هرچه كوشش كنم در عبادت ، شكر اقلّ قليل اين عنايت و نعمت را ادا نخواهم كرد : « الإقرار بالعجز ، غاية شكر العباد » فرمود : اقرار به عجز نهايت شكر بندگان است « 1 » . فقير گويد كه ، چه بسيار شباهت دارد قضيهء مرحوم ملا صالح در اين نعمت بزرگ كه حق تعالى به او مرحمت فرمود از زوجهء اصيلهء نجيبهء معظمه و منزل و اسباب خانه به قضيهء جويبر « 2 » فقير از اصحاب صفه « 3 » از صحابهء رسول خدا صلى اللّه عليه و إله و سلم در تزويج آن دختر جليلهء كريمه را كه حضرت رسول صلى اللّه عليه و إله و سلم امر فرمود پدر او را كه او را به جويبر تزويج كند . پس امر آن جناب را امتثال كردند و آن دختر اصيلهء مؤمنهء صاحب شرف و ثروت

--> ( 1 ) . مستدرك الوسائل ، ج 2 ، ص 413 ( 2 ) . داستان ازدواج جويبر ، در فروع كافى ، چاپ جديد ، ج 5 ، ص 239 ، باب « إنّ المؤمن كفو المؤمنة » آمده است ( 3 ) . اصحاب صفه ( ساكنان سكو )