و حجة الاسلام شيرازى و بر شيخ فقيه شيخ راضى و در حكمت و كلام بر عالم فاضل ميرزا باقر شكى . و آن جناب شديد البحث و قوى الجنان سليس الكلام بوده . نقل است كه ، چون به اصفهان رفت و مرجعيت پيدا كرد در امامت و جماعت و متصدّى حكومت شرعيه گشت و مردم را در منبر موعظه مىفرمود . فرموده : وقتى شروع كردم در علم اخلاق و تكميل نفس ، ديدم من خودم ناقصم و شايسته نيست كه ناقص ، تكميل ناقص ديگر كند : « خفته را خفته كى كند بيدار ؟ » پس دست از جميع رياست و مناصب خود برداشتم و از اصفهان بيرون شدم براى تكميل نفس خويش . و بالجمله : اين بزرگوار جلالتش زياده از آن است كه ذكر شود . و از مصنّفات اوست يك مجلد در تفسير كه اگر تمام مىگشت جامع بسيارى از علوم قرآن مىگشت . وفات كرد در غرهء محرم سنهء 1308 به سن چهل و دو سالگى . احوال والد و جدش گذشت و فرزندش شيخ اجل وحيد فريد جامع كمالات آقا شيخ محمد رضاست « 1 » . محمّد بن الحسين بن محمّد بن القريب « 2 » جمال الدين « 3 » قاضى كاشان فاضل فقيه . مىنوشت نهج البلاغه را از حفظ خويش . و از براى اوست رسالهء عبقه در شرح قول سيد رضى رضى اللّه عنه در اول نهج البلاغة « 4 » در وصف كلمات

--> ( 1 ) . در مورد استاد الفقهاء آيت اللّه شيخ محمد رضا مسجدشاهى نجفى ( ابى المجد ) ، ر . ك : سحر بابل و سجع البلابل ، ص 82 ؛ معجم رجال الفكر و الادب ، ص 36 ؛ نقباء البشر ، ص 747 ؛ اعيان الشيعه ، ج 3 ، ص 247 ؛ رجال اصفهان ، ص 77 ؛ تذكرة القبور يا دانشمندان و بزرگان اصفهان ، ص 328 ؛ معارف الرجال ، ج 3 ، ص 245 ؛ معجم المؤلفين العراقيين ، ج 4 ، ص 163 ؛ شعراء الغرى ، ج 4 ، ص 42 ؛ ماضى النجف ، ج 3 ، ص 214 ؛ آثار الحجه ، ج 1 ، ص 77 ؛ الاعلام زركلى ، ج 3 ، ص 26 ؛ معجم المؤلفين العراقيين ، ج 1 ، ص 427 ؛ مجله نور علم ، ش 2 ، ج 94 ، ص 79 ؛ ريحانة الادب ، ج 7 ، ص 252 ؛ مقدمهء ديوان ابى المجد ( 2 ) . در فهرس منتجب الدين بحار الأنوار ، ج 102 ، ص 281 « الغريب » است ( 3 ) . جامع الرواة ، ج 2 ، ص 101 ؛ امل الآمل ، ج 2 ، ص 269 ( 4 ) . در خطبهء نهج البلاغه