رجال به علت اين روايت ، او را ذم و قدح نموده‌اند : شيخ كلينى و صدوق ، نقل مىكنند . وى ، به علت بدهكارى و مسائل مالى ، در ماجراى گشايش وصيتنامه پدرش ، از برادرش حضرت امام رضا ( ع ) نزد قاضى مدينه ، شكايت نمود و دچار لغزش و تعرّض به امام ( ع ) شد كه نمايانگر كمى معرفت وى به امام رضا ( ع ) است . با وجود اين ، حضرت رضا ( ع ) برادرش را نصيحت كرد و ابراز علاقه و احسان نمود . « 1 » « تسترى » در قاموس الرجال ، پس از نقل اين روايت ، مىنويسد : و بعد هذا الخبر المشتمل على غايه القدح فيه لابد ان يحمل قول المفيد في ارشاد و لكلّ واحد من ولد أبى الحسن موسى فضل و منقبه مشهوره على الفضائل الدّنيويّه و اما الدينيّه فالرجال كان عاريا منها و متلبّسا بكلّ الرذائل و المثالب منها . « 2 » بعد از اين خبرى كه دربردارنده نهايت خرده‌گيرى از اوست ، به ناچار بايد آن را بر گفتار شيخ مفيد كه مىگويد : براى هريك از فرزندان ابوالحسن موسى ( ع ) ، فضل و منقبتى است ، به فضايل دنيوى حمل نماييم ؛ زيرا عباس بن موسى ( ع ) در مسائل دينى و معنوى ، از آن تهى بوده و دربردارنده بدىها و پستى هاست . مامقانى نيز در تنقيح المقال مىگويد :

--> ( 1 ) . اصول كافى ، كلينى ، ج 1 ، صص 317 و 319 ؛ عيون الاخبار الرضا ، شيخ صدوق ، ج 1 ، ص 32 ؛ قاموس الرجال ، محمدتقى شوشترى ، ج 6 ، ص 40 و 41 ؛ علامه مجلسى ، بحارالانوار ، ج 48 ، ص 278 و ج 49 ، ص 224 ؛ سفينه‌البحار ، ج 2 ، ص 156 ؛ الجامع الرواه و اصحاب الامام الرضا ، محمدمهدى نجفى ، ج 1 ، صص 358 و 363 . ( 2 ) . قاموس الرجال ، محمدتقى شوشترى ، ج 6 ، ص 42 .