گفته مىشود كه در زمان انتقال قبر حذيفه ، خاك‌هاى لحد وى فرو ريخت و جسد مطهر و كفن وى رؤيت شد كه بعد از حدود 1300 سال ، همچنان سالم و تازه باقى مانده بود . « 1 » 32 . عباس ابوكله فرزند امام موسى كاظم ( ع ) / شطره / ابوعرايط اين زيارتگاه ، در منطقه ابوعراميط خارج از شهر « شطره » ، واقع شده و به « ابوشاهينه » نيز معروف است . اين بقعه را ابوعراميط مىگويند ؛ زيرا سيد عباس ، شبانه از بغداد گريخت و قصد رفتن به مناطق « ارياف » را داشت ؛ تا از مركز خلافت دور باشد . اما بعد از چند روز راه پيمايى ، به منطقه اى رسيد كه آن روز با نام ابوعراميط ، شناخته مىشد . از اين رو بعدها مرقدش به ابوعراميط ، نامگذارى شد . همچنين عباس را ابوشاهينه مىخوانند ؛ زيرا مشهور است كه شاهينى به سبب ترس از صيد باز شكارى ، به داخل گنبد بقعه سيد عباس ، مخفى مىشود و هنگامى كه باز از پشت به شاهين برخورد مىكند ، بال هايش به لايه‌هاى گنبد ، گير مىكند و چند سال ، معلق همانجا مىماند . اين بقعه را « ابوكله » نيز مىنامند و اهالى مىگويند زمانى كه عثمانى ها ، عراق را تصرف كردند ، آنان اين منطقه را با عرابه‌هاى جنگى ( توپ ) كه به نام « الكلل » معروف بود ، بمباران مىكردند و هنگامى كه گلوله به اطراف اين بقعه ، به زمين مىنشست ، تنها از آن ، خاك به هوا پخش مىشد و آسيبى به بقعه نمىزد . از اين رو سيد عباس به ابوكله ، مخفف الكلل ، خوانده شد .

--> ( 1 ) . براى آگاهى بيشتر ، ر . ك : اجساد جاويدان ، علىاكبر مهدىپور ، ص 51 .