دروغ مىبندد ! پس او نزد خداوند ، جعفر كذاب و افترا زننده به خداوند و مدّعى امرى است كه اهل آن نيست . همچنين او مخالف پدرش و حاسد برادرش است . . . » « 1 » وى پس از رحلت امام عسكرى ( ع ) ، اقداماتى انجام داد كه در شأن او نبود ، كه از جمله ، اين موارد است : - درخواست خواندن نماز بر پيكر پاك امام عسكرى ( ع ) كه خواست از اين طريق ، خود را امام بعدى ، معرفى كند ؛ - ادعاى امامت و جانشينى و تقاضا از « عبيدالله بن يحيى بن خاقان » كه حكومت ، اين مقام را براى وى ، به رسميت بشناسد ؛ - ادعاى ارث و تصاحب اموال صاحب‌الامر ( عج ) . - تحريك حكومت براى دستگيرى امام مهدى ( عج ) . « 2 » توبه جعفر در تاريخ يا در سخنان اهل‌بيت ( عليهم السلام ) ، چيزى در اين زمينه ، وارد نشده است . فقط « على علوى عمرى » در « المجدى فى الانساب » ، مىنويسد : قولى هست كه او قبل از پدرش ، برگشت و توبه كرد . ولى پس از شهادت برادرش ، امام حسن ، چون گمان مىكرد فرزندى ندارد ، ادعاى امامت بعد از برادرش را كرد و به كذاب معروف شد . « 3 »

--> ( 1 ) . اكمال الدين ، ص 219 ؛ اثبات الهدى ، حر عاملى ، ج 1 ، ص 275 . ( 2 ) . تاريخ عصر غيبت ، صص 262 - 264 . ( 3 ) . المجدى ، ص 130 .