است كه نامش محمد ، ملقب به « ارقط » است . محمد به اين نام ، لقب گرفت ؛ چون با امام صادق ( ع ) مشاجره نمود و سپس آب دهن خود را به صورت امام ريخت و آن حضرت ، او را نفرين كرد و صورتش ( سفيد و سياه ) و به ارقط ، ملقب گشت . او فرزندى دارد ، به نام اسماعيل كه مادرش ام سلمه ، دختر امام محمد باقر ( ع ) است . « 1 » عمرى نسابه ، تعداد فرزندان عبدالله باهر را ده تن ، به اين نام‌ها برمى شمارد . 1 . كلثوم كه به همسرى يك عباسى درآمد و سپس از او جدا شد و به عقد حسين بن زيد الشهيد ( عليهما السلام ) رسيد و براى او ، فاطمه و عليّه را آورد كه عليّه ، همسر امام صادق ( ع ) شد ؛ 2 . محمد ؛ 3 . جعفر ؛ 4 . عباس ؛ 5 . اسحاق ؛ 6 . قاسم ؛ 7 . حمزه ؛ 8 . على ؛ 9 . حسين ؛ 10 . حسن . « 2 » ابن طقطقى مىنويسد : در سال 675 ه - . ق ، در تل زبيبه كه از محله‌هاى شهر بغداد بود ، قبرى آشكار شد كه به اعتقاد جمعى ، براى عبدالله الباهر بود . آنان به سرعت ، بناى بزرگى بر آن ساختند و ضريح نقره‌اى نيز روى آن ، نصب كردند و با قنديل‌هاى زردرنگ ، تزيين نمودند . زائران زيادى به زيارتش مىرفتند و نذر مىكردند و به يكى از مشاهد معتبر و مشهور شد و براى آن ، خدام و نقيب منصوب نمودند ؛ همه اينها در حالى است كه عبدالله باهر ، در مدينه وفات يافته و در همانجا دفن شده است . « 3 »

--> ( 1 ) . الشجرة المباركه ، ص 130 . ( 2 ) . المجدى ، ص 339 . ( 3 ) . الاصيلى ، صص 222 و 223 ؛ الكواكب المشرقه ، ج 2 ، ص 218 .