وى چنانچه خود مرقوم فرموده : قرائت فقه و اصول در اصفهان در خدمت عالم أورع أتقى ميرزا أبوالمعالى ، فرزند ارجمند عالى قدر حاجى محمّد ابراهيم كرباسى ، و عالم متبحر حاج شيخ محمّد باقر [ نجفى ] و عالم ممتحن آميرزا محمّد حسن نجفى ، و عالم ألمعى ، آخوند ملّا محمّد باقر فشاركى [ نموده ] و علم حكمت را غالباً نزد حكيم متأله ، حاجى ملّا اسماعيل حكيم ، ساكن در محله درب كوشك كه از تلامذه آسيد رضى رشتى و آميرزا حسن [ نورى بود ] . . . و خصوص « اسفار » آخوند ملّا صدرا را در مدت چهار سال نزد آن حكيم ماهر قرائت كرده است . در سنّ بيست و نه سال متأهل شده ، و در همان سال به حُكم استخاره و اصرار بعضى از اولياء خدا ، به عزم عتبه بوسى حضرت شاه اولياء و امام اتقيا ، اميرالمؤمنين عليه السلام ، به جهت تكميل تحصيل ، در سالى كه قدغن اكيد از سلطان ايران ناصرالدين شاه بود كه زوّار از ايران حركت ننمايند . . . به تقريبى كه در رساله « واردات غيبيه » با آنچه از كرامات مشهود شده و آنچه واردات غيبيه معاينه گرديده ذكر نموده . . . در سنه 1301 از اصفهان عازم زيارت ائمه عراق شده . چندى در بلده طيبه سامره . . . در خدمت حضرت آية الله فى الانام ، الحاج ميرزا محمّد حسن شيرازى تغمّده الله برضوانه مشغول تحصيل فقه شدم . و بود اكثر استيناس حقير در اقتباس معارف و اسرار توحيد با عالم ربانى حاجى ملّا فتحعلى سلطان آبادى ، و زين المجاهدين وسراج طريق السالكين وقطب المحدّثين ، حاجى ميرزا حسين نورى ، كه شيخ او هم در معارف و توحيد ، حاجى ملّا فتحعلى أنار الله برهانه بود در ازمنه متماديه ، و ألحق از آن بزرگوار مستفيض شدم ، روّح الله روحهما . پس از مدتى به اشاره آن بزرگوار [ ملّا فتحعلى ] به زيارت اربعين مشرّف به عتبه بُوسى خامس آل كسا عليهم السلام شده ، و شاهَدتُ في حرم مولينا أبي الفضل