محمّد حسين اشنى 9 . حاج شيخ محمّد رضا جرقويه‌اى 10 . سيّد محمّد حسن روضاتى چهارسوقى 11 . حاج شيخ على محمد حبيب آبادى 12 . حاج ميرزا على آقا شيرازى 13 . آقا نجفى قوچانى 14 . حاج ملا حسن دولت آبادى 15 . حاج شيخ محمد باقر قزوينى 16 . حاج سيد يوسف خراسانى 17 . آقا سيد حسين رجائى . « 1 » يكى از شاگردان ايشان آية الله سيد عبد الحسين طيب مى گويد : تقريباً مدّت يازده سال مرتب درس اين بزرگوار مىرفتم . در اين مدّت جدا از فقه و اصول ، معارف و حقايق ديگرى را نيز از آن بزرگوار و استاد كامل آموختم . درست است كه ثمره ظاهرى اين يازده سال تحصيل مداوم خدمت ايشان مرا به درجه اجتهاد رسانيد اما آنچه مهم بود من از آن مرحوم درس زندگى اخلاق و شخصيت را فرا گرفتم . آن بزرگ مرد به راستى در ورع و تقوا آيتى عظيم بود . در عين سادگى از يك صفاى روح عجيبى برخوردار بود . به راستى نسبت به دينار و امور دنيوى بىاعتنا و در معيشت به حدّاقل ممكن قناعت مىكرد . مساله نظم در امور و تقسيم ساعات شبانه روز براى كارهاى مختلف و برنامه ريزى ايشان زبانزد بود ، در مدّت يازده سال كه خدمت ايشان بودم ايشان حتى يك جلسه درس را غيبت نكردند . « 2 » شاگرد وى آية الله شيخ احمد فياض گويد : مرد بسيار نزيه و مواظبى بود . طلاب هراس داشتند كه پيش ايشان سخن لغوى بگويند . در مدرسه نيم آورد فقه و اصول مىگفت و كسانى مانند مرحوم آية الله بروجردى به درس ايشان شركت مىكردند . ايشان بسيار اهل قدس و تقوى بود . . . بيشتر همّتش در فقه و اصول بود . حوزه درسش گرم بود . صبح‌ها در مسجد نو درس فقه و اصول مىگفت و عصر هم براى افرادى كه نبودند يا درست نفهميده بودند همان درس‌ها را تكرار مىكرد . « 3 »

--> ( 1 ) . نگاهى كوتاه به خاندان و زندگى آية الله سيد ابوتراب مرتضوى درچه ص 20 - 18 . ( 2 ) . مجله حوزه ش 33 ص 35 . ( 3 ) . حوزه ش 18 ص 30 .