العلماء شيخ جليل نبيل شيخ حسين بحرانى كه در خراسان امام جمعه و جماعت و مدرّس روايت و درايت بود ، در آن مشهد طهر توطّن اختيار كرد ، و بعد به قبح عمل و سوء سيرت نادر ميرزا شربت شهادت نوشيد . اين علامه زمان در خدمت والد ماجد تحصيل مراتب الهى و رياضى و طبيعى و معالم و شرايع به وجهى اوفى و اوفر كرده ، و بعد از شهادت پدر خجسته سير ، در صحبت فرقدين جهان فضل ، و نيّرين سماء دانش ، ميرزا هداية الله و ميرزا عبدالجواد ، كه داراى فنون دانش و دادند ، به طواف كعبه مشرّف گشته ، با سعى مشكور و عمل مقبول مراجعت كرده ، و به نشر علوم مشغول شدند . خدمتش را با فقير كمال توجه خاطر است ، و منتهاى التفات باطن و ظاهر . گاهى به اقتضاى طبع سليم و فطرت مستقيم غزلى فرمايد ، و اين چند بيت بر سبيل تيمّن انتخاب و ثبت گرديد . بر سرم از لطف آمد يار و همراهش رقيب * با اجل آمد به بالينم پس از عمرى ، طبيب باغ خرّم ، باغبان بى رحم و ما بى آشيان * عمر گل كوتاه و فرصت كم ، فلك بى اعتبار چشم بيمار تو شد باعث بيمارى دل * باز دارم من از آن چشم پرستارى دل طريق يك جهتى بين كه در طريق محبّت * به جاى جامه بلبل ، دريد پيرهن گل « 1 » تاريخ فوت حاج ميرزا داود در 1240 از كتيبه قبر وى معلوم است . اين كتيبه متّصل به كتيبه قبر حاج ميرزا عبد الجواد ( برادر او ) است . « 2 »

--> ( 1 ) . ديوان حاج ميرزا حبيب خراسانى مقدمه ص 89 - 90 . ( 2 ) . مير زا عبد الرحمن مدرّس در تاريخ علماى خراسان مى نويسد : الحاج ميرزا عبد الجواد فرزند ارجمند مرحوم شهيد و برادر كهتر ميرزا هداية الله است . از اجله ارباب زهد و تقوا و اهالى علم و فتوا بود . در حضرت والد جليل هر نوع فضائل و مآثر را تكميل نمود ولادت با سعادتش به سال 1188 هجرى قمرى و وفاتش در سال 1246 بوده و در حرم مطهر جنب تربت والد و برادر مدفون گشته است . در كنار سنگ قبر وى در ازاره حرم مطهر اين چهار بيت نوشته شده تاريخ وفات وى را معيّن نموده : اى دريغا كز جفاى روزگار * شد ز اولاد نبى درّى به خاك فخر دوران ميرزا عبد الجواد * آن كه گفتش آسمان روحى فداك بست چون آن فاضل روشن ضمير * سوى جنّت بار از اين تارى مغاك بهر تاريخ وفاتش پير عقل * گفت كان علم پنهان شد به خاك