مقدمه مؤلف بسم الله الرحمن الرحيم بلبل از فيض گل آموخت سخن ورنه نبود اين همه قول غزل تعبيه در منقارش حوزه هاى علمى شيعه در سرزمين هاى اسلامى همواره از فيوضات نجف اشرف برخوردار بوده اند . رهاورد سفر جويندگان دانش از سرچشمه معارف ناب علوى ، عطر فضيلت و معنويتى است كه با آن فضاى ديار خويش را معطر مى نموده اند . حوزه علميه اصفهان نيز از اين سعادت برخوردار بوده ، و بسترى مناسب براى نشر معارف دانش آموختگان نجف اشرف به شمار مى رفته است . در قرن سيزدهم هجرى عالمان فرزانه اى همچون آيات عظام : حاج سيد محمد باقر شفتى ، حاج محمد ابراهيم كلباسى ، شيخ محمد تقى رازى نجفى و آقا محمد على نجفى هزارجريبى پس از سال ها تحصيل در نجف اشرف به اصفهان آمده و بساط نشر علم و فضيلت را در آن گستردند . علامه شيخ محمد تقى رازى نجفى پربار ترين مجلس علمى آن عصر را داير نمود كه چهار صد طالب علم را در خود جاى داده بود . شاگردانى كه بعدها خود از پرچمداران هدايت گرديدند . يكى از آنان برادر وى شيخ محمد حسين صاحب كتاب فصول در علم اصول بود كه پس از اتمام تحصيلات خود