18 : حسين نجف تبريزى نجفى ( 1159 - 1251 ق ) شيخ حسين ، فرزند نجف و نوه‌ى محمد حكم آبادى تبريزى ، به سال 1159 ق در نجف اشرف زاده شد . سام ميرزا فرزند شاه اسماعيل نخست ، جد بزرگ او بود و كتاب مشهور « تحفه سامى » از وى است . پدر شيخ حسين نيز بازارى بود و از فضايل نيك اخلاقى بهره‌هاى فراوان داشت . شيخ حسين در چنين محيطى رشد كرد و با فرا آموختن دانش‌هاى مقدماتى از خواص شاگردان سيد مهدى بحر العلوم طباطباى شد و وصايت او را به دستور استاد بر گردن كشيد . اخلاق به غايت نيكويى داشت و نزد عالم و عامى از احترام ويژه برخوردار بود . در مقام و مرتبت علمى نيز چنان بود كه برخى بزرگان گفته بودند وجهى براى تقديم شيخ جعفر كاشف الغطا در مرجعيت بر وى وجود ندارد . كرسى تدريس داشت و سيد جواد عاملى صاحب « مفتاح الكرامة » يكى از شاگردان قدرشناس او بود و ستايش‌هاى حيرت آسايى از وى بر زبان مىراند . يكى از شاعران رثا گوى شيخ حسين نجف با الهام از سيد جواد عاملى چنين سروده است : إن لم تكن فينا نبياً مرسلًا * فلأنت في شرع النبي إمام لم أدر بعدك من أعزّي في الورى * من بعد فقدك كلهم أيتام اليوم أعولت الملائك في السماء * والمسلمون تصيح والإسلام