دينى وارد آمد . نزد حضرات آيات : سيد ابو الحسن انگجى ، سيد محمد مولانا و ميرزا حسن مجتهد تبريزى به تكميل سطح عالى دانش‌هاى دينى پرداخت و رهسپار دانشگاه بزرگ علوى ( ع ) در نجف اشرف شد . در محاضرات اساطين سترگى بمانند حضرات اعلام : ملا فتح اللّه شيخ الشريعه‌ى اصفهانى ، شيخ عبد اللّه مامقانى و شيخ محمد تقى حائرى شيرازى مشاركت جست و پس از انجام تحصيلات اجتهادى به زادگاه خود مراجعت نمود . نامبرده به دريافت اجازات اجتهادى از حضرات آيات : سيد ابو الحسن انگجى و سيد ابو الحسن موسوى اصفهانى نائل آمد و عمر خود را در راه تبليغ دين و تربيت طلاب به سر كرد . بر ادب عربى احاطه‌ى شگرف داشت و به سرودن اشعار عربى در موضوعات دينى مىپرداخت . 9 رجب المرجب 1381 ق / 28 آذر 1340 ش به روز دوشنبه ، در تهران بدرود حيات گفت و پيكرش پس از حمل به قم در قبرستان نو مدفون شد . برادرش علامه سيد هادى سينا استاد دانشگاه معقول و منقول بود كه در سال 1342 ش در گذشت و پسرش سيد مهدى امين محرر ، معروف و مشهور به دروازه‌اى در جرگه‌ى روحانيت قرار داشت و به تاريخ 28 آذر 1378 ق درگذشت . نمونه سروده قصيده‌ى بلندى در موضوع تبعيد علماى آذربايجان توسط رضاشاه پهلوى در سال 1347 ق سروده است كه چند بيت آن به قرار زير است :